Ιστορικός - Συγγραφέας

Eλληνική Εθνική Στρατηγική. Παρουσίαση Βιβλίου του επίτιμου Αρχηγού Στόλου Γρηγόρη Δεμέστιχα

Ημερομηνία: 
23/09/2013
Τόπος: 
Aἴθουσα Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ἀμαρουσίου

ότι θα πετυχαίναμε στρατιωτικά και πολιτικά όσα πετύχαμε στους βαλκανικούς πολέμους, όταν σε δέκα μήνες διπλασιάστηκε η Ελλάδα εδαφικά και πληθυσμιακά; Ποιός πίστευε ότι 17 χρόνια μετά τη Μικρασιατική καταστροφή η Ελλάς θα ανέκοπτε την ιταλική επιδρομή και ο ελληνικός στρατός θα έμπαινε για δεύτερη φορά στην Βόρειο Ήπειρο; Αν θαύματα λοιπόν γίνονταν στο παρελθόν, μπορούν να γίνουν και στο παρόν. Αρκεί να είμαστε ρεαλιστές και να επιδιώκουμε το ανέφικτο, όπως έλεγε ο Μπρεχτ. Είμαι υποχρεωμένος στον παρόντα καιρό, όπου η εξωτερική και η εσωτερική απειλή κρέμονται πάνω από το κεφάλι μας, σαν δαμόκλειος σπάθη, να είμαι στις υποδείξεις μου ωμός. Λέγω λοιπόν, ότι όταν ένα έθνος αντιμετωπίζει μια στρατηγική τού «προβλέποντας και πράττοντας» και όχι πολιτική τού «πράττοντας και μη βλέποντας», μια κρίσιμη κατάσταση, πρέπει πάντα να θεωρεί ότι θα του συμβεί το χειρότερο. Και πρέπει να προετοιμάζεται γι' αυτό. Το βιβλίο του ναυάρχου Γρηγόρη Δεμέστιχα δεν χτυπάει απλώς την καμπάνα του συναγερμού, αλλά υποδεικνύει και τρόπους σωσμού. Πώς θα σχεδιάσουμε μια εθνική στρατηγική λαμβάνοντας υπόψη τα διαθέσιμα μέσα και τις περιστάσεις, ώστε να μη τρέχουμε πίσω απ' τις εξελίξεις και τις καταστάσεις; Να είμαστε δηλαδή Προμηθείς και όχι Επιμηθείς.

Τι μας προσφέρει το βιβλίο αυτό; Μια τρύπα φωτός στο σκοτάδι που μας περιβάλλει. Γίνονται πολλά και συγκλονιστικά γύρω μας, που εν πολλοίς μάς είναι ακατανόητα. Διότι η ενημέρωσή μας είναι κοντόφθαλμη.
Διαβάζοντας το βιβλίο του ναυάρχου σχημάτισα την εντύπωση ότι θέλει να μας πει κάτι απλό: βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα προπέτασμα καπνού και ότι ο ναύαρχος προσπαθεί να διαπεράσει αυτή την ομίχλη και ν’ ανακαλύψει το τι ετοιμάζεται πίσω απ’ αυτή. Κι έτσι να τηρηθεί η αρχή του «έσο έτοιμος» για ότι κι αν συμβεί…

Διαβάζω όλα σχεδόν τα στρατιωτικά περιοδικά και βιβλία. Διαπιστώνω μεγάλη αλλά δυστυχώς ξένη σοφία. Δουλεύουμε ουσιαστικά με ξένα μυαλά. Κυρίως αμερικάνικα. Δεν λέω, οι Αμερικανοί ξέρουν για όλα τα προβλήματα πολλές λύσεις, εκτός από μία: την καλύτερη. Ο ναύαρχος, χωρίς να αγνοεί τα ξένα μυαλά, δουλεύει με το δικό του μυαλό. Προτείνει μια εθνική στρατηγική πολλών αζιμουθίων. Μια στρατηγική όχι μονοδιάστατη αλλά πολυδιάστατη, πάντως όχι πολύ άστατη όπως είναι εδώ και πολλά χρόνια. Και πίσω από τις προσεκτικά διατυπωμένες λέξεις του μπορεί ο προσεκτικός αναγνώστης να διαβάσει την απώτερη σκέψη του, που εγώ όταν είχα την ευκαιρία να κάνω μάθημα στις ανώτατες στρατιωτικές σχολές, την διατύπωνα ωμά: για να μπερδέψεις τον εχθρό σου, κάνε το απροσδόκητο, το απρόβλεπτο. Αυτό που δεν μπορεί να φαντασθεί και να το εντάξει στα σχέδια αμύνης ο αντίπαλός σου. Ας μην γελιόμαστε, χάρη στα σύγχρονα μέσα, χάρη στην εξελιγμένη κατασκοπία, στην εξωνημενη δημοσιογραφία και την πολιτική φλυαρία, όλοι ξέρουν ότι ξέρεις πως ξέρεις ότι ξέρουν. Συνεπώς το πρόβλημα της ελληνικής εθνικής στρατηγικής σήμερα είναι το πώς θα φθάσουμε σ’ αυτό που έκανε την Σπάρτη ακατανίκητη και το οποίο ο Θουκυδίδης ονομάζει «το της πολιτείας το κρυπτόν»

Είμαι βέβαιος ότι προτού διαβάσουν το βιβλίο του ναυάρχου οι δικοί μας επιτελείς, θα το έχουν διαβάσει οι Τούρκοι. Ο ναύαρχος δεν λέει