Ιστορικός - Συγγραφέας

Φίλιππος και Αλέξανδρος ως Στρατιωτικοί και πολιτικοί Ηγέτες

Θα οραματιστεί την δημιουργία μιας «οικουμενικής πατρίδας, με κοινούς νόμους, όπου θα κυβερνούν οι άριστοι ανεξαρτήτως φυλής...» Το όνειρό του δεν θα πραγματοποιηθεί. Η αυτοκρατορία τον θα κατακερματιστεί. Η μετριότητα των διαδόxων τον θα τονίσει την δική του μεγαλοσύνη.

Τα ελάχιστα ξεσπάσματά του οργής και παραφοράς ωχριούν μπροστά σε μια ζωή γεμάτη υψηλοφροσύνη, γενναιοδωρία και λεβεντιά. Απέναντι στην μάνα τον Δαρείου θα φερθεί στοργικά, όπως ο Αχιλλέας στον χαροκαμένο γέροντα, τον Πρίαμο. Ιππότης γεμάτος αρχοντιά. Αντιρατσιστής, είκοσι τρεις αιώνες πριν να ανάψουν και πάλι τους εγκληματικούς δαυλούς των οι νεοναζί της Γερμανίας. Τον θάνατό του θα θρηνήσουν οι λαοί τους οποίους έχει -στην αρχή με τα όπλα, στην συνέχεια με την γοητεία του- κατακτήσει.

Τον μεγαλοφυή εκπολιτιστή, τον ημίθεο ήρωα, τον «Ιδρυτή του Ελληνικού Έθνους» επιχειρούν, στις μέρες μας, να σφετεριστούν πληθυσμοί που κατηφόρισαν, από τον Δούναβη, μια σχεδόν χιλιετία μετά τον θάνατό του. Προσπάθεια που, αργά ή γρήγορα, θα καταρρεύσει. Όλες οι αιρετικές δοξασίες συντρίβονται, στο τέλος, από την ιστορική αλήθεια. Γι' αυτό ο Σαράντος Καργάκος, στο καινούργιο βιβλίο τον «ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΚΑΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, ως Στρατιωτικοί και Πολιτικοί Ηγέτες» δεν διαθέτει παρά μόνο δώδεκα γραμμές για να υποστηρίξει την ελληνικότητα της Μακεδονίας. Έχει, άλλωστε, αναλύσει, εξαντλητικά, το πρόβλημα στο βιβλίο τον «Από το Μακεδονικό Ζήτημα στην εμπλοκή των Σκοπίων» πού κυκλοφόρησε, πρόσφατα, από τις εκδόσεις Gutenberg.

Γνήσιος Λάκων, ο Σαράντος Καργάκος, λακωνίζει. Με δωρική λιτότητα καλύπτει, σε λιγότερες από πενήντα σελίδες το θέμα του: τις ηγετικές ικανότητες του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου, στον χώρο της Στρατηγικής και της Πολιτικής. Δεν το παρουσιάζει ξεκομμένο. Το εντάσσει σε μια περιληπτική βιογραφία. Που, μολονότι σύντομη, ή ακριβώς επειδή είναι σύντομη, είναι πλήρως κατατοπιστική. Γράφει στο κρησφύγετό του, στα Βέροια. Στις πλαγιές του Πάρνωνα. Σε υψόμετρο γύρω στα χίλια μέτρα. Σε ατμόσφαιρα πεντακάθαρη πού αντικαθρεφτίζεται στο κείμενό του. Κρυστάλλινη διαύγεια, σαφήνεια, απλότητα. Ξέρει ότι είναι πολύ εύκολο το να γράφεις δύσκολα και πολύ δύσκολο το να γράφεις εύκολα. Κι όμως δεν ακολουθεί τον εύκολο δρόμο. Γλαφυρός και ευρηματικός. Χρυσωρυχείο γνώσεων ανεξάντλητο. Με πλούσια φαντασία, δίνει πετυχημένους, πρωτότυπους χαρακτηρισμούς. Όπως: η πρώτη μονάδα ορεινών καταδρομών» στην πολιορκία του οχυρού του Οξυάρτη, η «πέμπτη φάλαγξ» του Φιλίππου και το ωραιότατο: «ο Φίλιππος πεζογράφος της στρατηγικής και ο Αλέξανδρος ποιητής του πολέμου».

Γράφει, για τον Φίλιππο, ότι κοντά στον Θηβαίο Παμμένη μαθαίνει τους κανόνες της «στρατιωτικής γραμματικής». Με τις δυο αυτές λέξεις συλλαμβάνει την ουσία της πολεμικής τέχνης. Πού είναι τέχνη και όχι επιστήμη. Πού δεν στηρίζεται στην τυφλή επανάληψη ελιγμών, στην στείρα εφαρμογή αρχών και κανόνων, αλλά στην έμπνευση της στιγμής. Στο «περί τίνος πρόκειται» του Φος. Με το να ξέρεις γραμματική δεν γίνεσαι Ουγκώ ή Παπαδιαμάντης. Όπως και το να έχεις αποστηθίσει τις αοχές (την γραμματική) του πολέμου δεν γίνεσαι Ναπολέων. Όλοι οι στρατιωτικοί γνωρίζουν τους κανόνες· οι μεγάλοι στρατηλάτες γνωρίζουν... τις εξαιρέσεις. 

Γιάννης Μπακούρος

Έτος Έκδοσης: 
1993
ISBN: 
960-01-0419-0
Εκδoτικός Οίκος: 
Gutenberg