Ιστορικός - Συγγραφέας

Οι Μανιάτες Μακεδονομάχοι απαντούν στην προσβολή του Αλεξάνδρου

Ημερομηνία: 
10/08/1996
Τόπος: 
Φλομοχώρι Κότρωνα, Μάνη Λακωνίας

Μακεδονίας και να τα προσφέρουν ελεύθερα στους Μακεδόνες και αργότερα στους μικρασιάτες πρόσφυγες. Βέβαια δεν έχω την ποιητική πνοή του Τυρταίου ούτε την επιγραμματική δεινότητα ενός Σιμωνίδη, για να συνθέσω επίγραμμα αντάξιο των Μανιατών Μακεδονομάχων, αλλά θα προσπαθήσω να μην αδικήσω ιστορικά το μέγεθος της αγωνιστικής προσφοράς. Ωστόσο, ζητώ την επιείκειά σας:

 

«Εν Γρανικού ρείθροις
πρώταν νίκαν σχων
Αλέξανδρος Μακεδών
Ασίαθεν ήγγελλεν:
«πλην Λακεδαιμονίων»
Έτεσιν ύστερον πολλοίς
πάτρας υπέρ Αλεξάνδρου
αμύνοντες
Λακώνων οι έκγονοι
τω σώματι δ' αλλοτρίω χρησάμενοι
ήγγειλαν «...μετά Λακεδαιμονίων»!

 

Αν δεν είχε περάσει ο λίβας της εκπαιδευτικής απορρυθμίσεως, που μάρανε την πάντα ζώσα και δρώσα αρχαιοελληνική, αφήνοντας στο γλωσσικό μας έδαφος τα σημερινά λεκτικά ράκη, δεν θα χρειαζόταν μετάφραση, για να κατανοηθεί το επίγραμμα αυτό. Αλλά επειδή για τα νέα παιδιά τα αρχαία ελληνικά είναι η πιο ξένη από τις ξένες γλώσσες αναγκάζομαι για χάρη τους να μεταφράσω τους ευνόητους αυτούς στίχους:

 

«Αφού πέτυχε την πρώτη νίκη
στις όχθες του Γρανικού ποταμού
ο Μακεδών Αλέξανδρος,
έστειλε από την Ασία το άγγελμα
ότι τη νίκη πέτυχαν αυτός και οι Έλληνες
χωρίς τη συμμετοχή των Λακεδαιμονίων.
Ύστερ' από χρόνια πολλά
υπέρ της πατρίδος του Αλεξάνδρου
μαχόμενοι,
μη λογαριάζοντας τη ζωή τους
των αρχαίων Λακώνων οι έκγονοι έστειλαν
το δικό τους άγγελμα:
«Η λευτεριά της Μακεδονίας ήλθε διά των Λακεδαιμονίων και μετά Λακεδαιμονίων».

 

Κυρίες και κύριοι, ελλόγιμο ακροατήριο και πονεμένοι συγγενείς των τελευταίων παινεμένων και τιμημένων Μανιατών που έδωσαν τη γλυκιά ζωή για της Ελλάδος την τιμή, και εννοώ τους ευγενείς και ευπρεπείς αξιωματικούς μας Σταυριανάκο και Βλαχάκο, δεν βρίσκομαι αυτή τη στιγμή σ΄ αυτά τα ένδοξα χώματα που γεννήθηκαν οι προπάτορές μου σαν απλός υμνητής.

Βρίσκομαι σαν επικριτής. Τον ύμνο των Μανιατών Μακεδονομάχων έπλεξε η δόξα. Τι να προσθέσει η δική μου γλώσσα: «Οι γαρ την υπάρχουσαν πάσιν έμφυτον του ζην υπερείδον επιθυμίαν και ηβουλήθησαν καλώς μάλλων τελευτήσαι ή ζώντες την Ελλάδ' ιδείν ατυχούσαν, πως ουκ ανυπέρβλητον παντί λόγω την αυτών αρετήν καταλελοίπασιν;» (=Διότι αυτοί που περιφρόνησαν την έμφυτη σε όλους επιθυμία της ζωής και προτίμησαν να πεθάνουν με τιμή παρά ζωντανοί να βλέπουν την Ελλάδα να ατιμάζεται, πώς δεν έχουν αφήσει αξεπέραστη από κάθε λόγο την προσωπική ανδρεία τους; ). Ήλθα, λοιπόν, σαν ...επικριτής.

Και δικαιούμαι να είμαι επικριτής. Έχω εκδώσει 40 βιβλία και έχω γράψει πάνω από 250 μελέτες. Τίποτα από αυτά δεν αναφέρεται στη Μάνη εκτός από μια νεανική εργασία μου. Όλη η πνευματική προσπάθειά μου είναι αφιερωμένη στη Βόρεια Ελλάδα. Έχω ομιλήσει κατ' επανάληψη σ' όλες σχεδόν τις πόλεις της Βόρειας Ελλάδος. Είναι η πρώτη φορά που ομιλώ στη Μάνη. Και αν αποδέχθηκα την πρόταση των συμπατριωτών μου είναι γιατί μου δίνεται η ευκαιρία από την ηρωοτόκο περιοχή αυτή να διατυπώσω την επίκρισή μου, να εκφράσω την αγανάκτησή μου για την ιστορική αδικία που γίνεται μεθοδευμένα και εσκεμμένα εναντίον της Μάνης.

Το λέω κι ας πικραίνονται οι ξένοι φίλοι που μ' ακούν. Όμως η αλήθεια, έστω και πικρή, ελευθερώνει. Κανένα βιβλίο ιστορίας από τα σύγχρονα, είτε σχολικό μα ούτε και πανεπιστημιακό, δεν αναφέρεται στη συμμετοχή των Μανιατών στον Μακεδονικό Αγώνα. Και πρέπει, ιδίως το νέο παιδί να επισκεφθεί την εθνική εστία που