Ιστορικός - Συγγραφέας

«Οἱ φυσαρμόνικες τῶν ὕβρεων»

Πηγή: 
Κόντρα

Και τι δὲν ἔχει ἀκούσει αὐτὴ ἡ δύστυχη Ἑλλάδα στὰ οὔτε 200 χρόνια σχηματισμοῦ της ὡς κράτος, ἀπὸ κάθε λογῆς ὑβριστὲς της! Γιὰ παράδειγμα, ὅταν ἔγινε τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1870 ἡ περίφημη «Σφαγὴ τοῦ Δήλεσι», ἡ Ἑλλάδα ἄκουσε τὰ «ἐξ ἁμάξης». Τὶ εἶχε συμβεῖ; Ἡ συμμορία τῶν ἀδελφῶν Τάκη καὶ Χρίστου Ἀρβανιτάκη συνέλαβε –κατάλληλα εἰδοποιημένη– μιὰ ὁμάδα ἐπιφανῶν ξένων περιηγητῶν. Καὶ ἐπειδὴ ἡ τότε κυβέρνηση τοῦ Θρασ. Ζαΐμη δὲν ἔστερξε στὴν ἀπαίτηση τῶν ληστῶν νὰ καταβληθεῖ ἕνα τεράστιο ποσὸ, ἀλλ’ ἀντίθετα μὲ εἰσήγηση τοῦ ὑπουργοῦ Στρατιωτικῶν Σούτσου, ἀνέθεσε τὴν καταδίωξη τῶν ληστῶν στὸν γενναῖο ταγματάρχη Θεαγένη, οἱ ληστὲς, περικυκλωμένοι στὴν περιοχὴ τοῦ Δήλεσι καὶ βαλλόμενοι ἀπὸ τὸ ἀπόσπασμα, κατέσφαξαν τοὺς περιηγητὲς. Ἀνάμεσα στὰ θύματα ἦταν ὁ λόρδος Μαγκάστερ καὶ ὁ Ἰταλὸς κόμης ντὲ Μπόυλ. Οἱ περισσότεροι ληστὲς σκοτώθηκαν, ἀλλὰ οἱ δύο ἀρχηγοί διέφυγαν πρὸς τὴν Β. Εὔβοια. Ὁ Θεαγένης, ἔκοψε τὰ κεφάλια τῶν φονευθέντων ληστῶν καὶ τὰ μετέφερε στὴν Ἀθήνα. Ἐκπρόσωποι τοῦ λόρδου Μαγκάστερ περισυνέλεξαν τὰ πτώματα τῶν σφαγιασθέντων ξένων. Ἡ σφαγὴ στὸ Δήλεσι ἔγινε τὴ Μεγάλη Παρασκευή. Μετὰ ἀπὸ δύο ἡμέρες ἔγινε τῆς... Ἀνάστασης! Ὅλος ὁ ξένος τύπος ἔβριζε καπηλικά τὴν Ἑλλάδα σὰν χώρα ληστῶν. Ἡ κυβέρνηση Ζαΐμη ἀνατράπηκε καὶ ὁ ταγματάρχης Θεαγένης τιμωρήθηκε. Τὸ ἑλληνικό δημόσιο κατέβαλε στὴν οἰκογένεια κάθε θύματος 25.000 λίρες. Ὁ ἰταλικός καὶ ὁ ἀγγλικὸς τύπος ἐξακολουθοῦσαν νὰ βρίζουν καὶ νὰ ἀπαιτοῦν διακοπὴ τῶν σχέσεων μὲ τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλ’ ὅταν ὁ ἀνακριτὴς προχώρησε σὲ βάθος καὶ διαπίστωσε ὅτι οἱ ληστὲς εἶχαν καταφύγιο καὶ ὁρμητήριο τὸ μέγα κτῆμα Μπαῖκερ στὴν Εὔβοια καὶ ὅτι ἀπὸ ἐκεῖ εἶχαν λάβει τὴν πληροφορία γιὰ τὴν μετάβαση τῶν περιηγητῶν στὸν Μαραθῶνα, τότε μία μαγικὴ «μπαγκέτα» ἔκανε τὴ χορωδία τῶν ὑβριστῶν νὰ σιγήσει.

Μετὰ ἀπὸ 32 χρόνια ἕνα ἄλλο ἔγκλημα συντάραξε τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Εὐρώπη. Τὸ Νοέμβριο τοῦ 1902 στὸ βάθος τοῦ πειραϊκοῦ λιμένα, πρὸς τὸ σταθμό Λαρίσης, ἐκεῖ ὅπου ἦταν τότε τὰ ναυπηγεῖα γιὰ βάρκες καὶ καΐκια, ναυλοχοῦσε ἕνα μικρό γερμανικό σκάφος ποὺ εἶχε τὴν ὀνομασία «Λορελάυ». Τὸ σκάφος αὐτὸ ἦταν «φυλακίδα», μέσο προστασίας –καὶ ὄχι μόνο– τῆς γερμανικῆς πρεσβείας τῆς Κων/πόλεως. Τότε στὴν Βασιλεύουσα ὅλες οἱ πρεσβεῖες τῶν μεγάλων κρατῶν, γιὰ λόγους ἀσφαλείας, εἶχαν φυλακίδες. Ἡ «Λορελάυ» εἶχε καταπλεύσει στὸν Πειραιᾶ, γιὰ νὰ κάνει ἐπισκευὲς στὸ ναυπηγεῖο τοῦ Βασιλειάδη. Τὸ πλήρωμα ἔμενε σ’ ἕνα σπίτι κοντὰ στὸν Ἅγιο Νικόλαο, ὅπου τὸ διάσημο ποτοπωλεῖο τοῦ Γ. Τσαγκούρη. Στὸ πλοῖο ἔμενε φρουρὰ δύο ἀνδρῶν, ποὺ ἐναλλάσσονταν. Ἕνα πρωινὸ διαπιστώθηκε ὅτι οἱ δύο φύλακες καὶ τὸ χρηματοκιβώτιο τοῦ πλοίου ἀπουσίαζαν. Ἔσπευσε τότε πρὸς τὸ πλοῖο ὁ πρόξενος τῆς Γερμανίας Ρώτ, ὁ ἀστυνόμος Μήτσας, ὁ λιμενάρχης Ἀνδρεάδης, ὁ εἰσαγγελέας καὶ ὁ ἀνακριτὴς. Ἐν τῷ μεταξύ ἕνας δύτης ἔψαχνε τὸν λασπωμένο βυθὸ καὶ ἀνέσυρε τὸ πτῶμα ἑνὸς ἀπὸ τοὺς φρουροὺς. Ἐπρόκειτο γιὰ τὸν ὑπαξιωματικό Πετρίφσκη, ποὺ ἐκεῖνο τὸ βράδυ φρουροῦσε τὸ πλοῖο μὲ τὸν ναύτη Κόχλερ. Ἀλλὰ ὁ ἐν λόγῳ Κόχλερ καὶ τὸ χρηματοκιβώτιο ἦσαν ἄφαντα. Οἱ ὑποψίες ἀμέσως ἔπεσαν στοὺς Ἕλληνες. Ὅτι τάχα Ἕλληνες κακοποιοί εἶχαν σκοτώσει τοὺς δύο Γερμανοὺς ναυτικοὺς καὶ εἶχαν πάρει τὸ χρηματοκιβώτιο. Οἱ Γερμανοὶ καὶ πάλι φρύαξαν. Ἔδιναν ἕναν τύπο Ἕλληνα πανομοιότυπο τοῦ Γιαγκούλα καὶ τοῦ Νταβέλη. Ὅμως, οἱ Ἕλληνες ἀνακριτὲς καὶ ἀστυνομικοὶ εἶχαν πειστεῖ ὅτι τὸ ἔγκλημα καὶ ἡ κλοπὴ δὲν εἶχαν διαπραχθεῖ ἀπὸ Ἕλληνες. Ἔτσι συνέχισαν τὶς ἔρευνες. Καὶ τὸ μὲν χρηματοκιβώτιο βρέθηκε διαρρηγμένο σὲ μιὰ βραχώδη ἐσοχὴ τῆς Πειραϊκῆς, ἐνῶ ὁ Κόχλερ, ποὺ εἶχε κάνει τὸ φονικὸ καὶ τὴ ληστεία, πιάστηκε σ’ ἕνα ἐξοχικὸ σπιτάκι τῆς ἀσχημάτιστης ἀκόμη οἰκιστικὰ Καλλιθέας. Καὶ τότε οἱ «φυσαρμόνικες τῶν ὕβρεων», σταμάτησαν. Ὡστόσο, δὲν ἔσβησε τὸ στίγμα γιὰ τὴ χώρα μας. Ὅταν λίγα χρόνια μετὰ ὁ σπουδαῖος φιλόλογος-φιλόσοφος καὶ παιδαγωγὸς Κων. Γεωργούλης σπούδαζε στὴ Γερμανία, σ’ ἕνα γερμανικό θέατρο εἶχε ἀνεβεῖ μιὰ ἐπιθεώρηση ποὺ παρουσίαζε τὸν Ἕλληνα σὰν ληστή. Τότε ὅλοι οἱ Ἕλληνες φοιτητὲς ἔκαναν ἀποχὴ ἀπὸ τὰ μαθήματα καὶ πῆγαν στὸν δήμαρχο νὰ διαμαρτυρηθοῦν. Ὁ μόνος ποὺ δὲν πῆγε ἦταν ὁ Γεωργούλης. Οἱ καθηγητὲς, ποὺ θαύμαζαν τὴν πολυμάθεια καὶ τὴ βαθύνοιὰ του, ἔμειναν ἔκπληκτοι. Ἕνας τὸν ρώτησε: -«Κύριε, Γεωργούλη παραδέχεστε ὅτι σεῖς οἱ Ἕλληνες εἴσαστε ληστές;» -«Μάλιστα», ἀποκρίθηκε ξερὰ μὲ τὸν βαρύ του τόνο ὁ Γεωργούλης. - «Καί τότε γιατί ἤλθατε στὴν Γερμανία;». Καὶ ὁ Γεωργούλης καταπελτικά:

- «Διὰ ἀνωτέρας σπουδάς»!

Κόκκαλο ὁ καθηγητὴς. Ἄς σημειωθεῖ ὅτι τὸν ἴδιο καιρὸ εἶχε ἀποκαλυφθεῖ διπλό φρικτό ἔγκλημα σ’ ἕνα γερμανικό δρυμό.