Ιστορικός - Συγγραφέας

Eλληνική Εθνική Στρατηγική. Παρουσίαση Βιβλίου του επίτιμου Αρχηγού Στόλου Γρηγόρη Δεμέστιχα

Ημερομηνία: 
23/09/2013
Τόπος: 
Aἴθουσα Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ἀμαρουσίου

[Εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τή μεταγραφή καί τή δημοσίευση τῆς ὁμιλίας στήν ἰστοσελίδα ΑΜΑΡΥΣΙΑ τή δημοσιογράφο κα. Χαριτίνη Καλαμπόκη].

Θα ήθελα προοιμιακά να θέσω στην ευαισθησία της ακοής σας, την ακόλουθη πρόταση που τη θεωρώ βασική αρχή της στρατηγικής. Για να έχεις στρατηγική πρέπει να έχεις και τη βούληση να την εφαρμόσεις.

Θεωρίες στρατηγικής χωρίς εφαρμογή στην πράξη, είναι χωρίς άξονα αμάξι. Η πράξη είναι η Λυδία λίθος που κρίνει την αξία ή την απαξία κάθε σχεδιασμού ή θεωρίας. Συγκεκριμένα, το να έχεις χαράξει στα χαρτιά ένα πλάνο εθνικής στρατηγικής είναι αυτό μια πλάνη αν δεν έχεις τη βούληση να πολεμήσεις… Την εθνική στρατηγική δεν την κάνουν τα χαρτιά ούτε οι κομπαστικοί λόγοι, την κάνει η ευψυχία, την κάνει η διάθεση του «Ίτε παίδες Ελλήνων» και του νεώτερου «απάνω τους παιδιά».

Οι γείτονές μας Αλβανοί το ξέρουν αυτό και γ' αυτό λένε το παροιμιακό «Οι Έλληνες είναι λογάδες και οι Αλβανοί παλληκαράδες». Γι' αυτό μας έχουν ταράξει στις φάπες! Βεβαίως το υπουργείο Εξωτερικών πάντα στέλνει έγγραφα διαμαρτυρίας τα οποία οι Αλβανοί τοποθετούν στην οπίσθια τσέπη του παντελονιού τους, για να βρίσκονται εγγύτερα προς τον προορισμό τους!

Το ίδιο πράττουν και οι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ, οι Τούρκοι. Αυτοί όμως προχωρούν ακόμη, διότι έχουν -έστω και εσφαλμένη όπως πιστεύω εγώ- εθνική στρατηγική και την εφαρμόζουν συστηματικά, κυρίως εις βάρος μας. Παράδειγμα η ασχήμια των Ιμίων.

Στο επεισόδιο αυτό εμείς είχαμε υπεροχή σε στρατηγικό σχεδιασμό, υπεροχή σε έμψυχο υλικό, υπεροχή -λόγω στενότητας του χώρου- σε ναυτική δύναμη. Ένα δεν είχαμε: τη βούληση για σύγκρουση, ούτε από τη μεριά της πολιτικής, ούτε από τη μεριά της στρατιωτικής ηγεσίας. Αν όμως το βράδυ των Ιμίων ήταν στόλαρχος ο Γρηγόρης Δεμέστιχας, θα έκανε ότι του έλεγε η οικογενειακή του παράδοση και η στρατιωτική του τιμή.

Στο ίδιο μέρος όπου έγινε η ενδοξότερη ναυμαχία του ’21, η ναυμαχία του Γέροντα που δοξάζει τον Μιαούλη στους αιώνες, θα είχαμε ένα νέο ναυτικό έπος και η Τουρκία - αν εν τω μεταξύ δεν είχε διαλυθεί, θα χρειαζόταν 20 χρόνια για ν’ ανασυγκροτηθεί. Σήμερα συνιστά την αμεσότερη -και με πολλούς τρόπους- απειλή για τη χώρα μας και όχι μόνο. Δυστυχώς, λόγω του κυριαρχούντος τότε κομματικού φατριασμού, ο Γρηγόρης Δεμέστιχας (όπως και άλλοι αξιωματικοί στρατιωτικοί, κακώς κατ’ εμέ) για λόγους γοήτρου είχε παραιτηθεί. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει αφήσει τη μάχη. Δεν τον αφήνει να κοιμηθεί το τρόπαιο των Τούρκων που κέρδισαν χωρίς μάχη. Ομιλεί και συγγράφει. Επιθυμεί με ό,τι πράττει να δώσει σε πολιτικούς και στρατιωτικούς έναν «μπούσουλα» για μια ορθή πορεία. Δεν αερολογεί, ούτε απεραντολογεί. Ούτε πουλάει σοφία πανεπιστημιακή σαν αυτή που χορηγείται τώρα στις στρατιωτικές μας σχολές, και οι νέοι αξιωματικοί μας νομίζουν πως μια μάχη είναι σαν τις κοκορομαχίες σε επιστημονικά συνέδρια: γεωπολιτικά, στρατιωτικά, ιστορικά.

Ασφαλώς, για να πολεμήσεις πολιτικά και στρατιωτικά, χρειάζεται σχεδιασμός. Χρειάζεται να ξέρεις τι θέλεις και τι μπορείς. Κυρίως να ξέρεις πώς θα πετύχεις αυτό που θέλεις, αλλά που φαίνεται ότι δεν μπορείς. Ποιός πίστευε