Ιστορικός - Συγγραφέας

Ὁ Ἐρντογὰν καὶ ὁ ἀσκός τοῦ Αἰόλου

Πηγή: 
Κόντρα

Η νίκη τοῦ Ἐρντογὰν ἦταν ἀναμενόμενη, ἐφόσον οἱ Τοῦρκοι ψηφοφόροι σὲ πολλὲς περιοχὲς ἦσαν μὲ τὸ πιστόλι στὸν κρόταφο. Τὶς τελευταῖες ἡμέρες πρὸ τοῦ δημοψηφίσματος τουλάχιστον 1.000 δημοσιογράφοι καὶ λοιποὶ κοινωνικοὶ παράγοντες εἶχαν συλληφθεῖ μὲ ἀσύστατες κατηγορίες. Οἱ προπαγανδιστὲς τοῦ ΟΧΙ ἀντιμετώπιζαν λοιδορησμοὺς καὶ προπηλακισμούς. Χρειαζόταν ὑπέρμετρος ἡρωισμὸς στὸ ἐσωτερικό τῆς Τουρκίας γιὰ νὰ ὑποστηρίξει κανεὶς ἀνοιχτὰ τὸ ΟΧΙ. Στρατιωτικοὶ, ἀστυνομικοὶ, δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ λοιποὶ λειτουργοὶ, γιὰ νὰ μὴ χάσουν τὴ θέση τους ἤ γιὰ νὰ μή βρεθοῦν σὲ κάποιο «καρακόλι», ἔπρεπε νὰ ταχθοῦν ὑπέρ τοῦ ΝΑΙ ἤ νὰ μένουν ἐπιδεξίως βουβοί. Ἔτσι, ἀκόμη καὶ κάποιοι δικοί μας ἔμπειροι περὶ τὰ τουρκικὰ ἀναλυτὲς ὑπολόγιζαν ὅτι ὁ Ἐρντογὰν θὰ ὑπερέβαινε τὸ 55%. Κάποιοι καὶ περισσότερο. Καὶ ὅλοι αὐτοὶ οἱ «εἰδικοὶ» τὸ βράδυ τῆς 16ης Ἀπριλίου ἔμειναν ἐνεοὶ, δηλαδή ἄλαλοι, ὅταν πληροφορήθηκαν ὅτι ὁ Ἐρντογὰν κέρδισε μὲ ἔνα πενιχρὸ 51,40 καὶ αὐτὸ ἀμφιβόλου ἐγκυρότητας. Καὶ τὸ λέγω αὐτὸ διότι τὰ ψηφοδέλτια τῶν Τούρκων ψηφοφόρων τῆς Γερμανίας, Αὐστρίας καὶ Ὁλλανδίας, ἀπ’ ὅ,τι δύναμαι νὰ γνωρίζω, μέχρι νὰ φθάσουν στὴν Ἄγκυρα, εἶχαν ὑποστεῖ «εἰδικὸ» προέλεγχο. Στὴν Κεντρική Μικρὰ Ἀσία, ἑκεῖ ὅπου ὑπερίσχυε ὁ Ἐρντογὰν, πολλοὶ ἀρχηγοί οἰκογενειῶν θεώρησαν περιττό νὰ ὁδηγήσουν τὶς γυναῖκες καὶ τὶς θυγατέρες τους στὴν κάλπη καὶ ψήφισαν αὐτοὶ γιὰ λογαριασμό τους. Ὑπῆρξαν ψηφοφόροι ποὺ ἔρριξαν πέντε καὶ ἔξι ψηφοδέλτια στὴν κάλπη!

Ὅπως καὶ νά’ ναι ἡ νίκη τοῦ Ἐρντογὰν –ἔστω καὶ Πύρρειος– εἶναι νίκη. Ἀλλὰ ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα ἀρχίζουν τὰ δύσκολα. Τὸ νὰ ὑποθέσουμε ὅτι ὁ ζηλώσας δόξαν Σουλεϊμάν Μεγαλοπρεποῦς θὰ κάνει μιὰ πολιτικὴ κυβίστηση χυδαϊστὶ κωλοτούμπα, ἀνήκει στὸν ὑποθετικὸ λόγο β΄ εἴδους ποὺ ἐκφράζει τὸ μὴ πραγματικό. Τώρα ξέρει, παρὰ τὶς ἐξουσίες μὲ τὶς ὁποῖες θὰ περιβληθεῖ, ὅτι ἡ θέση του εἶναι ἐπισφαλής. Ἔλιωσε τὸ μακιγιάζ τοῦ χαρισματικοῦ ἡγέτη. Ἄν μάλιστα εἶχε ὡς ἀντίπαλο ἕνα δυναμικό –καὶ ὄχι ἀχαμνό σὰν τὸν τωρινὸ– πολιτικὸ ἡγέτη, στὸ πρόσφατο δημοψήφισμα θὰ εἶχε χάσει ἀπὸ χέρι. Καὶ αὐτὸ ὁ Ἐρντογὰν τὸ ξέρει καὶ στὸ ἑξῆς θὰ πολιτευθεῖ μὲ μιὰ ἐπιφανειακὴ ἠπιότητα καὶ γλυκύτητα μέχρι νὰ στερεώσει καλά τὴν ἐξουσία του, τὴν ὑπερενισχυμένη μὲ νέα προνόμια. Καὶ ὅλοι τώρα στὴν Τουρκία τὸ ξέρουν ὅτι γιὰ πολλὰ χρόνια ἡ χώρα δὲν θὰ μπορεῖ νομίμως νὰ ἀπαλλαγεῖ ἀπὸ τὴ δεσποτία του. Ὁπότε ἡ μόνη ἐναπομείνουσα λύση θὰ εἶναι ἡ δολοφονία, πιθανῶς καὶ ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς φρουροὺς του, ὅπως ἔγινε πρὸ ἐτῶν μὲ ἕναν πανίσχυρο Αἰγύπτιο πρόεδρο. Στὸ πεπρωμένο τοῦ Ἐρντογὰν κάτι μοιραῖο ὑπάρχει. Ἀρκετὰ προκάλεσε τὴν τύχη του!

Ὅμως τὸ πολιτικὰ οὐσιαστικό δὲν εἶναι τὸ μικρὸ ποσοστὸ ποὺ ἔλαβε ὁ Τοῦρκος πρόεδρος. Τὸ οὐσιαστικὰ πολιτικό εἶναι πὼς μὲ τὴν ἄμετρη φιλοδοξία του καὶ τὸ ἄστοχο δημοψήφισμα ἀνέδειξε τὶς ἐσωτερικὲς ρωγμὲς τῆς Τουρκίας. Ἡ Ἀνατολικὴ Θράκη μὲ τὴν Κων/πολη κι ἕνα μέρος τῆς ἀπέναντι ἀκτῆς, ὅλη ἡ παραλιακή ζώνη ἀπὸ τὸν Ἑλλήσποντο μέχρι τὴν Ἀττάλεια, ἡ Νοτιοανατολική περιοχή, ὅπου πλεονάζει τὸ κουρδικό στοιχεῖο, ἡ καρδιὰ τῆς Τουρκίας μὲ τὴν Ἄγκυρα καὶ τὸ ἔσχατο βορειανατολικό τμῆμα ἐτάχθησαν ὑπὲρ τοῦ ΟΧΙ. Χωρὶς νὰ γενικεύω τὸ ΟΧΙ αὐτὸ ὑποδηλώνει, κοντὰ στὰ ἄλλα, καὶ μιὰ ἐθνικὴ ἀφύπνιση. Τὸ ἔχουμε ξαναγράψει στὴ στήλη αὐτὴ. Οἱ ἀρχαῖοι λαοὶ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἀφυπνίζονται. Τοὺς βαραίνει ὁ ἐπὶ αἰῶνες τουρκικός μανδύας. Ἄς προσεχθεῖ τὸ ἀκρότατο ΒΑ τμῆμα ποὺ ψήφισε ΟΧΙ. Πρόκειται γιὰ τὴν Λαζική. Οἱ Λαζοὶ εἶναι μιὰ ἀρχαία δυναμικὴ ἐθνότητα (ἔχουμε ξαναγράψει γι’ αὐτὴ) ποὺ δὲν εἶχε ποτὲ σὲ βάθος τουρκοποιηθεῖ. Κι ἔχω προσωπικὲς ἐμπειρίες ἐπ’ αὐτοῦ. Πρὸ ἐτῶν στὸ πάλαι ποτὲ ξακουστὸ «φροντιστήριο Τραπεζοῦντος» (τώρα Λύκειον Ἀτατούρκ!) ἕνας λεβέντης μὲ χαιρέτησε σὲ ἄψογα Ἑλληνικὰ.

- Εἶσαι Πόντιος; τοῦ εἶπα. καὶ αὐτὸς καμαρωτά:

- Ὄχι Λαζὸς καὶ ὑπερηφανεύομαι γι’ αὐτὸ.

Θαρρῶ ὅτι ὁ Ἐρντογὰν ἄνοιξε τὸν ἀσκὸ τοῦ Αἰόλου...