Ιστορικός - Συγγραφέας

Ἡ τρομοκρατία καὶ ἡ διάσταση τοῦ φόβου

Πηγή: 
Κόντρα

Ενώ ἀκόμη δὲν εἶχε σβήσει στὴν ἀκοὴ μας ὁ βόμβος ἀπὸ τὸν καταρράκτη τῶν ἤχων ποὺ ἀνάβλυζαν ἀπὸ τὰ σήμαντρα τῶν ἐκκλησιῶν, κάποιοι ἄλλοι ἦχοι δόνησαν τὴν ἀτμό­σφαιρα. Ἦχοι φρικώδεις καὶ φονικοὶ ὄχι μόνον στὴν Τουρκία ἀλλὰ καὶ στὴν πολύπαθη Βαγδάτη καὶ στὸ ἀκόμη πολυπαθέστερο Χαλέπι. Ὅλη ἡ Εὐρώπη σὲ κατάσταση πολέμου. Ὅπως πᾶμε, γιὰ νὰ μπεῖς ἀκόμη καὶ σὲ μιὰ ἐκκλησία θὰ περνᾶς ἀπὸ ἠλεκτρονικὸ ἔλεγχο. Κι ἕνα κεράκι μπορεῖ νὰ κρύβει ἕνα τρομακτικὸ ἐκρηκτικὸ ὑλικό. Quo vadimus? Ποῦ πᾶμε; Ἀπὸ τὶς μεγάλες γιορτὲς τοῦ Δωδεκαημέρου πορευόμαστε πρὸς τὶς μεγάλες ἑορτὲς τοῦ Πάσχα. Ἀλλ’ ὁ ἐρχόμενος Μεσσίας τώρα εἶναι ἡ... τρομοκρατία! Κάποιοι ἀπελπισμένοι ἔχουν δέσει τὴ ζωή τους στὸ θάνατο, ἀρκεῖ νὰ προκαλεῖ καὶ τὸ δικό μας θάνατο!

Ποῦ σκοπεῖ ὅλη ἡ κατάσταση αὐτὴ; Ὁ στόχος εἶναι σαφὴς: Στὸ ἅπλωμα τοῦ φόβου. Ὁ φόβος δὲν εἶναι καινούργιο ἐργαλεῖο στὴν πολιτική. Ὁ  Μακιαβέλλι τὸ εἶχε ἀποσαφηνίσει: Μπορεῖς νὰ χρησιμοποιήσεις τὸ φόβο γιὰ νὰ διαλύσεις τὴν κοινωνικὴ συνοχὴ, γιὰ ν’ ἀφαιρέσεις ἀπὸ τὸν ἄντρα τὸν ἀντρισμό του, ἀπὸ τὴ γυναίκα τὴ φυσικὴ της εὐαισθησία, ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο γενικὰ τὴν ἀνθρωπιὰ του. Νὰ τοῦ ἀφαιρέσεις ὅλα τὰ ἰδανικὰ καὶ νὰ τὸν ἀφήσεις γυμνὸ στὸ ἔλεος μιᾶς παγωμένης ἐρημιᾶς. Μπορεῖς μὲ τὸ φόβο νὰ κάνεις τὸ πλῆθος νὰ πιστέψει ὅτι βρίσκεται στὸ κατώφλι ἑνὸς ὁλικοῦ ἀφανισμοῦ καὶ ὅτι χρειάζεται ἕνας νέος αἱμάτινος ὠκεανὸς γιὰ νὰ ξεπλυθεῖ τὸ πλῆθος τῶν σφαλμάτων καὶ τῶν ἀνομιῶν μας. Ποτὲ ὁ Κάππα, ὁ ἥρωας τοῦ Κάφκα δὲν ἦταν τόσο παρὼν ὅσο στὸν δικὸ μας κακό καὶ ἀνάποδο καιρό. Τὴν εὐδία, τὴν καλοπέραση ποὺ ὁ δυτικὸς ἄνθρωπος ἀπολάμβανε ἐδῶ καὶ πολλὲς δεκαετίες, ἔχει διαδεχθεῖ μιὰ σκιὰ, ἀλλοῦ ἀνησυχίας καὶ ἀλλοῦ φόβου. Καὶ ὁ φόβος αὐτὸς θὰ γενικευθεῖ, ὅταν θὰ γίνουν στόχοι κάποιες περιοχὲς ποὺ θεωροῦνται τώρα ἐκτὸς βολῆς. Ποιὸς μπορεῖ νὰ ξέρει, ἄν μέχρι νὰ δημοσιευθεῖ τὸ κείμενο αὐτὸ, ποῦ θὰ ἀκουστεῖ τὸ καινούργιο «μπάμ» μιᾶς νέας τρομοκρατικῆς ἀπόπειρας; Μπορεῖ νὰ εἶναι ὁ Καναδάς, μπορεῖ νὰ εἶναι ἡ Σκανδιναβία. Κανεὶς πλέον δὲν βρίσκεται στὸ ἀπυρόβλητο. Οἱ πρόσφυγες εἶναι ἔγκλειστοι στὰ «Κέντρα Φιλοξενίας» κι ἐμεῖς; Εὐρωπαῖοι καὶ Ἀμερικανοὶ, εἴμαστε αἰχμάλωτοι τοῦ φόβου. Πάει πιὰ ὁ καιρὸς τῆς ἀμεριμνησίας. Σ’ ἕνα πολὺ κοντινὸ διάστημα τὰ κέντρα μαζικῆς ψυχαγωγίας θὰ βάλουν λουκέτο, οἱ λαοσυνάξεις τῶν προεκλογικῶν περιόδων θὰ μαραθοῦν, ὅμοια καὶ οἱ μεγάλες καλλιτεχνικὲς ἐκδηλώσεις. Μοῦ εἶπαν –ἄν καὶ δὲν τὸ πιστεύω– ὅτι στὴ φετεινή συναυλία τῆς Βιέννης γινόταν σωματικός ἔλεγχος. Ὅπου γίνεται φεστιβάλ, θὰ ἐπιβάλλεται ἀπαγόρευση στὴν κίνηση τροχοφόρων. Καὶ κάτι ποὺ θὰ ἔλθει σὰν ἀναπόφευκτο ἀποτέλεσμα: θὰ μειωθεῖ ἡ κίνηση μὲ ἀεροπλάνο, εἰδικὰ μάλιστα θὰ περιοριστεῖ ἡ κίνηση τύπου «τσάρτερ». Αὐτὸ θὰ πλήξει καίρια τὸν τουρισμό.

Καὶ μιᾶς καὶ φθάσαμε στὸ σημεῖο αὐτὸ, πρέπει νὰ ἐπισημάνουμε τὸν κίνδυνο γιὰ τὸν μόνο τομέα τῆς οἰκονομίας μας ποὺ παραμένει ζωντανὸς. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ χώρα μας δυσφημεῖται διεθνῶς, διότι τάχα δὲν παρέχει τὴν πρέπουσα φιλοξενία στὸν τεράστιο ὄγκο προσφύγων ποὺ τήν ἔχει κατακλύσει, γεννᾶ τὸ πολὺ πιθανὸν ἐνδεχόμενον τρομοκρατικοῦ κτυπήματος σὲ καίρια χρονικὴ στιγμή, καὶ σὲ καίρια τουριστικὴ περιοχή. Ἀσφαλῶς καὶ πρέπει οἱ συνθῆκες διαβιώσεως τῶν προσφύγων νὰ βελτιωθοῦν, ἀλλὰ πρέπει παράλληλα τὰ στοιχεῖα τῶν ἤδη διαβιούντων καὶ ἐρχομένων στὴ χώρα μας νὰ ἐλέγχονται σχολαστικὰ καὶ οἱ κατὰ τόπους ἀρχὲς νὰ ἀγρυπνοῦν. Οἱ ἔλεγχοι πρέπει νὰ εἶναι πιὸ ἐξονυχιστικοὶ ἀλλὰ εὐπρεπῶς διακριτικοί. Καὶ τὸ ἑλληνικό ἐπιβατηγὸ κοινὸ δὲν πρέπει νὰ δυσφορεῖ γιὰ τοὺς προσεκτικοὺς ἐλέγχους. Ἄς σκεφθεῖ μονάχα τὸ τὶ συνέπειες μπορεῖ νὰ ἔχει γιὰ τὴν θνήσκουσα οἰκονομία μας ἕνα τρομοκρατικό χτύπημα.