Ιστορικός - Συγγραφέας

Ἡ νέα χώρα τῶν τυφλῶν

Πηγή: 
Κόντρα

Αν θυμάμαι καλὰ ὁ Κίπλινγκ εἶχε γράψει: «Ἄν ξέρεις τὰ χνάρια τῆς πρωινῆς ὁμίχλης, τότε ξέρεις νὰ βρεῖς κι αὐτὸ ποὺ ζητεῖς». Σήμερα ὅμως ἡ ὁμίχλη δὲν εἶναι ἔξω ἀπὸ ἐμᾶς. Εἶναι καλύπτρα στὰ μάτια μας καὶ γι’ αὐτὸ ὅλα τὰ βλέπουμε θολὰ. Καὶ αὐτὰ ποὺ ἐπιτηδείως πλασάρονται ὡς θολὰ, ἐνδέχεται νὰ μᾶς φαίνονται καθαρὰ. Ζοῦμε μιὰ ἱστορικὴ περίοδο ποὺ ὅλα καὶ σὲ ὅλους φαίνονται ἀκατάληπτα. Ἀκόμη κι αὐτοί, ποὺ συγκεντρώνουν στὰ χέρια τους τὴ μεγαλύτερη ἰσχύ καὶ παριστάνουν τὸν Δία μὲ τοὺς κεραυνοὺς, δὲν ἔχουν καλύτερη ὅραση καὶ διόραση ἀπὸ μᾶς. Ἡ πνευματικὴ ὁμίχλη, ποὺ τοὺς προσφέρει ἡ ὑπέρτατη ἀρχὴ, τοὺς κάνει νὰ ἐνεργοῦν ὡσὰν νὰ ἦσαν ἀπὸ γεννησιμιοῦ τους τυφλοί. Αὐτὸ εὐνοεῖ τὴ διάχυση τῆς τύφλας σὲ εὐρύτερα στρώματα. Οἱ λαοὶ ταΐζονται πνευματικὰ, καλλιτεχνικὰ καὶ πολιτικὰ μὲ ὅ,τι προάγει τὴν τύφλα τους. Ἔτσι ὁ πλανήτης μας γίνεται σὰν τὴ Χώρα τῶν Τυφλῶν, ὅπως ὀνόμασε ὁ Βύζας ὁ Μεγαρεύς αὐτοὺς ποὺ κατοικοῦσαν στὴν ἔναντι τοῦ Βοσπόρου πλευρὰ καὶ δὲν ἔβλεπαν τὴν ὑπέροχη θέση, ὅπου αὐτὸς ἔκτισε τὸ Βυζάντιο.

Πρὸς τὰ ποῦ πορευόμαστε κανένας δὲν ξέρει. Οὔτε καὶ αὐτοὶ ποὺ φτιάχνουν τὰ πιὸ ἐξελιγμένα ρομπότ, ποὺ θὰ ὑποκαταστήσουν τὸν ἄνθρωπο μελλοντικῶς. Ὅσο προάγεται ἡ τεχνολογία, τόσο προάγεται ἡ ἀπληστία ποὺ εἶναι ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τῆς ψυχικῆς ἰσορροπίας. Ἡ τεχνολογία μᾶς προσφέρει ἀνέσεις γιὰ πράγματα ποὺ δὲν ἔχουμε ἀνάγκη. Ἔτσι οὐσιαστικὰ μᾶς ἀχρηστεύει. Ἤδη ἔχει ἀχρηστευθεῖ μέγα πλῆθος ἀνθρώπων ποὺ δὲν θέλει ἤ δὲν μπορεῖ νὰ προσαρμοσθεῖ στὰ ἐπιτεύγματὰ της ποὺ δὲν εἶναι ὑπηρετικὰ· εἶναι διατακτικὰ. Ὁ δῆθεν ἀφέντης γίνεται ὑπηρέτης. Βρίσκονται καθημερινά καινούρια φάρμακα θαυματουργά, καινούρια ἐγχειρητικὰ συστήματα ἀλλὰ οἱ ἀσθένειες πληθύνονται. Ὁ καρκίνος, εἰδικὰ τῶν ἐντέρων, ἔχει γίνει οἰκογενειακό νόσημα. Μήπως ξέρουμε τὶ τρῶμε; Καὶ τὶ παρενέργειες ἔχουν αὐτὰ ποὺ τρῶμε; Αὔριο-μεθαύριο τοῦτα τὰ παιδιὰ ποὺ ἔχουν τὰ μάτια κολλημένα στὴν πλάκα μιᾶς ἠλεκτρονικὴς συσκευῆς θὰ παρουσιάσουν προβλήματα ὄχι μόνον ὀφθαλμολογικὰ ἀλλὰ καὶ ἐγκεφαλικὰ. Εὔκολο καὶ βολικὸ νὰ ποῦμε ὅτι γι’ ὅλα αὐτὰ φταῖνε οἱ μεγάλοι. Ἀλλὰ τοὺς μεγάλους ποιὸς τοὺς μεγάλωσε; Ἄς μὴν κρυβόμαστε πίσω ἀπὸ ἀποενοχοποιητικὰ παραπετάσματα. Ἄς τὸ συνειδητοποιήσουμε καὶ ἄς τὸ ὁμολογήσουμε: γιὰ ὅ,τι κακό συμβαίνει γύρω μας ἔχουμε εὐθύνη ὅλοι. Δὲν ὑπάρχουν ἀθῶοι πολίτες. Τὸ ὅτι κάποιοι πολιτικοὶ κρίνονται ἔνοχοι, δὲν σημαίνει πῶς εἶναι ἀθῶοι οἱ πολίτες ποὺ τοὺς ψήφισαν.

Ἡ ἀποστασιοποίηση ἀπὸ τὰ πολιτικὰ δρώμενα δὲν εἶναι ἐπιλογὴ· εἶναι ὑπεκφυγή. Εὐθύνη ἔχει κι αὐτὸς ποὺ βάζει τὸ κεφάλι κάτω ἀπὸ τὸ μαξιλάρι, νομίζοντας ἔτσι ὅτι θὰ ἔχει ὕπνον ἐλαφρό. Κάποιοι, μάλιστα, ποὺ παριστάνουν τὸν ἐπαναστάτη, ἐκδηλώνουν γιὰ κάποια φαινόμενα ἀποστροφὴ. Οὔτε ἡ ἀποστροφὴ εἶναι ἐπαναστατικό συναίσθημα. Τὸ νὰ δείξει βδελυγμία γιὰ τὴν τρομοκρατία ἔχει τὸ ἴδιο ἀποτέλεσμα μὲ τὸν ἐξορκισμό. Μόνο ποὺ «μὲ τὰ μὰγια δὲν σκοτώνεις τὸ θεριὸ», ὅπως ἔλεγε κάποτε ὁ λαὸς πρὶν τοῦ πάρουν τὸ μυαλό. Ἡ τρομοκρατία εἶναι διάχυτη σὲ ὅλη τὴ γῆ. Τρομοκράτες, λίγο ἤ πολύ, γινόμαστε ὅλοι μας, ὅταν καθένας μας μπορεῖ καὶ τὸν... βολεῖ! Σύμφωνα μὲ τὴ σύγχρονη ἐννοιολόγηση, τρομοκράτης θεωρεῖται αὐτὸς ποὺ γιὰ λόγους κυρίως πολιτικοῦ ἐξαναγκασμοῦ καταφεύγει σὲ πράξεις βίας συχνὰ κατὰ στρατιωτικῶν (συμπεριλαμβανεμένων καὶ τῶν ἀστυνομικῶν) στόχων, ἀλλὰ πιὸ συχνὰ κατὰ μεγάλων μαζῶν συγκεντρωμένου πλήθους, ὅπου ὑπάρχει ἡ βεβαιότητα νὰ σκοτωθοῦν ἤ νὰ τραυματισθοῦν ἀθῶοι ἄνθρωποι. Γιὰ τὶς σύγχρονες περιπτώσεις ἰσχύει τὸ «θάνατον ἔδωκας, θάνατον θὰ λάβῃς». Οἱ Δυτικοί καὶ οἱ Ἀνατολικοὶ ἄρχοντες ἔσπειραν μῖσος καὶ θάνατο στὴν Ἀσία καὶ τὴν Ἀφρικὴ γιὰ νὰ ρουφήξουν τώρα τὸν θάνατο. Δὲν εἶχαν ὅμως οἱ πολίτες τῶν δυτικῶν καὶ ἀνατολικῶν χωρῶν καμμιὰ εὐθύνη γι’ αὐτό; Σήμερα ἡ Ἑλλάδα ἀπὸ λάθη τῶν πολιτικῶν της, ποὺ αὐτοὶ ἦταν λάθος ἐπιλογὴ τῶν πολιτῶν της, κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου καὶ διαμοιράζονται τὰ ἱμάτιά της. Ποιὸς θὰ φταίει, ἄν αὔριο κάποιος Ἕλληνας, τυφλωμένος ἀπὸ τὴν ἀπελπισία, κάνει «πούλβερη καὶ κουρνιαχτό» κάποιο εὐρωπαϊκὸ «κονκλάβιο»; Τόση ὁμίχλη ἔχουν στὰ μάτια τους οἱ ἰσχυροὶ τῆς Εὐρώπης; Δὲν φοβοῦνται τὸ ἐνδεχόμενο ἐμφανίσεως ἑνὸς νέου Σαμψών ποὺ θὰ ἀναφωνήσει: «Ἀποθανέτω ἡ ψυχὴ μου μετὰ τῶν... φαύλων φίλων»!