Ιστορικός - Συγγραφέας

Χρειάζονται διαφορετική προσέγγιση οι Αθίγγανοι

Πηγή: 
Επικαιρότητα

θα τους αποσυνδέσει από κάποιες πολιτι­στικές ρίζες που εγώ δε θα ήθελα να χαθούν. Όπως δεν ήθελα να χαθούν οι παραδόσεις των Σαρακατσάνων και των Βλάχων που έχουν αστικοποιηθεί. Γιατί πρόκειται περί πολιτιστι­κής απώλειας.

-Κατά συνέπεια μιλάμε γιο αλλαγές υπό προϋποθέσεις;

Δε χρειάζεται και μεγάλη σοφία. Να κά­νουμε ότι κάνει η Ουγγαρία και θα πρέπει και οι ίδιοι οι τσιγγάνοι να μάθουν ότι μέσα από τη φυλή τους έχουν αναδειχθεί σπουδαίοι και τρανοί άνθρωποι σε όλα τα επίπεδα της ζωής. (ο κ. Καργάκος ανέφερε στην ομιλία του ότι στην Ουγγαρία οι Τσιγγάνοι αποτελούν σχεδόν το ήμισυ του πληθυσμού και δε στερούνται τίποτα από όσα απολαμβάνουν οι υπόλοιποι Μαγιάροι, ενώ οι νυν Πρόεδροι Ουγγαρίας και Γαλλίας είναι Τσιγγάνοι). Το ξέρουν λέτε οι Τσιγγάνοι; δεν το ξέρουν.

-Ωστόσο δεν έχουν γίνει ενέργειες για να αρθεί η υπάρχουσα καχυποψία

Όχι, αλλά πάντοτε υπάρχουν άνθρωποι που έχουν σταθεί στο πλευρό τους. Παρά την καχυποψία, αν σε νιώσουν ότι όντως τους αγαπάς, τότε θυσιάζονται. Είναι χαρακτηρι­στικό ότι εγώ αρθρογραφώ χρόνια σε εφη­μερίδες και περιοδικά. Το καλύτερο χρονο­γράφημα που έγραψα ήταν ένα που είχε τίτλο «Παραπονεμένος Γύφτος» (το έγραψα σε 4 χρονογραφήματα). Πρόκειται για ένα πρόσω­πο ημι-φανταστικό, δηλαδή υπαρκτό αλλά τα στοιχεία που έβαζα ήταν περισσότερο φανταστικά. Κανένα κείμενό μου δεν είχε τόση διά­δοση και τόση επιτυχία όσο είχε αυτό.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΤΟΥ Κ. ΚΑΡΓΑΚΟΥ

Ο κ. Καργάκος στη συνέχεια παρουσίασε τα τρία τελευταία του βιβλία. Σχετικά με το βι­βλίο «Λιβύη» ανέφερε ότι είχε ασχοληθεί επί του ζητήματος από τα φοιτητικά του χρόνια διότι επιθυμούσε να γίνει Αιγυπτιολόγος. Μοι­ραία τα διαβάσματά του τον έφεραν κοντά στηνιστορία της Λιβύης, η οποία δεν είναι μία χώρα ξένη προς εμάς. Ακόμα και το όνομα της είναι ελληνικό ενώ αντίστοιχαστην Κυρήνη άνθισε ένας πρωτοφανής ελληνικός πολιτισμός. Με την Κυρήνη ασχολήθηκε διότι κατοικήθηκε από ανθρώπους λακωνικής καταγωγής όπως είναι και ο ίδιος. Το πρόβλημα σύμφωνα με τον κ. Καργάκο είναι όχι η Ελλάδα δεν έχει πολι­τιστική πολιτική τουλάχιστον όσον αφορά το εξωτερικό και δεν έχει κάνει το παραμικρό για την ανάδειξη των πολιτιστικών μας θησαυρών στη Λιβύη.

Το βιβλίο του Κ. Π. Καβάφης ήταν έτοιμο να εκδοθεί το 2003 που εορταζόταν το έτος Καβάφη (70 χρόνιο από το θάνατό του, 140 από τη γέννησή του) αλλά δε θέλησε να το εκδώσει εκείνη την εποχή διότι δεν ήθελε να στραφούν όλες οι εκδηλώσεις γύρω από τις αποκαλύψεις του συγκεκριμένου βιβλίου, με το οποίο επιχείρησε κυρίως μια ψυχολογική διείσδυση στην προσωπικότητα του Καβάφη αλλά και στη θρησκευτικότητά του.

Μεγάλη ήταν συγκίνηση του κ. Καργάκου όταναναφέρθηκε στο βιβλίο του σχετικά με τη Μικρασία για το οποίο «κάποιος κακοήθης στην Αθήνα, Μικρασιάτης στην καταγωγή, όταν έμαθε ότι Θα ασχοληθώ με τη Μικρασία είπε...δεν κάθεται ο Καργάκος να γράψει για τη Σπάρτη...». Ο κ. Καργάκος τόνισε ότι έζησε πάρα πολύ κοντά σε μικρασιάτες και ιδιαίτερα σε Σμυρνιούς σε τέτοιο σημείο που κάποιοι περνούσαν τον ίδιο για Σμυρνιό. Μεγάλη στή­ριξη για τη συγγραφή του βιβλίου του προσέ­φερε ο κ. Πρόδρομος Εμφιετζόγλου και μέχρι την 25η Μαρτίου θα κυκλοφορήσει και ο Β' τόμος. Ο Ά τόμος αναφέρεται στην περίοδο των διωγμών των Ελλήνων από τη Μικρά Ασία.