Ιστορικός - Συγγραφέας

Το συμπόσιο του Διαβόλου

Πηγή: 
Οικονομικός

οικείας ημών αμαρτίας ή τας των εναντίων διανοίας» (=Περισσότερο φοβάμαι τα σφάλματα τα δικά μας παρά τις επιβουλές των εχθρών μας).

Είμαστε ένας αμετανόητος ή ανόητος λαός. Προσφέραμε εκατόμβες κι εκατόμβες στο θεό του εμφυλίου πολέμου, στο θεό που τόσο πολύ εμισήσαμε και τόσο πολύ υπηρετήσαμε. Συχνά μάλιστα δείξαμε στα μάτια των ξένων ότι οι Ελληνες είναι των Ελλήνων οι μεγαλύτεροι εχθροί. Εμείς, που όσες φορές μονοιάσαμε, νικήσαμε κάθε εξωτερικό εχθρό, αμέσως μετά πάντα νικηθήκαμε από τον εαυτό μας. Λέει ο Πλάτων στο Μενέξενο: «Αήττητοι γαρ έτι και νυν υπό γε εκείνων εσμέν, ημείς δε αυτοί ημάς αυτούς και ενικήσαμεν και ηττήθημεν»!

Ίσως κανείς άλλος λαός να μην έχει επαληθεύσει με τόση πληρότητα ένα λόγο του Γκαίτε: «Απ' όλα τα συμπόσια που παραθέτει ο διάβολος το πιο αποδοτικό και φριχτό είναι αυτό που παραθέτει ανάμεσα στους οπαδούς των διαφόρων ομάδων». Και κομμάτων φυσικά.

Αλλά το κακό επλεόνασε. Σήμερα δεν αντέχει καινούργιο σπαραγμό. Τα ελληνικό αίμα είναι πολύτιμο κι είναι ανεπίτρεπτο να γίνεται σπονδή στο θεό του εμφυλίου πολέμου. Τα αίμα που χύθηκε μεταξύ 1946-1950 πρέπει να πάψει να είναι σημείο διαίρεσης· να γίνει στοιχείο επαφής. Οι τάφοι πρέπει να γίνουν γέφυρες της ψυχικής μας ενότητας. Κανείς δεν κερδίζει σ' έναν εφμύλιο. Λέει ο Δημόκριτος: «Στάσις εμφύλιος εις εκάτερα κακόν. και γαρ νικέουσι και ησσομένοισι ομοίη φθορή». Φυσικά την πιο μεγάλη φθορά την παθαίνει η κοινή όλων πατρίδα.

ΤΗΝ ΩΡΑ που μας περιμένει η μεγάλη ευρωπαϊκή πρόκληση, την ώρα που τα νέφη ξένων επιβουλών σκιάζουν τον ορίζοντα της χώρας μας, είναι θλιβερό ο θλιβερός πρωθυπουργός μας ν' αναμοχλεύ­ει τα πάθη.

Ο Εμφύλιος πρέπει να φύγει από την αρμοδιότητα των πολιτικών και να περάσει στην αρμοδιότητα των ιστορικών. Οι πολι­τικοί χρησιμοποιούν το παρελθόν για να ελέγχουν το μέλλον. Σήμερα ο πρωθυπουρ­γός, για να γαντζωθεί στην εξουσία, ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου. Σπέρνει θύελλα. εμείς θα θερίσουμε τριβόλους. Ένας Αρ­χαίος είχε πει: «Ει κατ' αλλήλων μαχόμεθα, ουδενός εστί χρεία προς την ημετέραν απώλειαν». Που σημαίνει· αν πολεμάμε αναμεταξύ μας, δεν χρειάζεται άλλος να μας εξοντώσει. Όταν ο Έλληνας δεν τρώγεται με τους άλλους, τρώει τον εαυτό του.

ΑΝΤΙ όλα αυτά να μας γίνουν μαθήματα, ξαναφέρνουμε για μια ασήμαντη πολιτική αναμέτρηση το διχασμό τον «αλάστορα». Διχαστικά κηρύγματα του πρωθυπουργού, που μεταδίδονται χάρη στα κυβερνητικά μέσα ενημέρωσης σ' όλη την επικράτεια, ξαναφέρνουν στη ζωή μας την 'Ατη, την κακοποιό μοίρα μας. Αυτό περιμένουν εχθροί και «φίλοι». Δυστυχώς στο ιστορικό πεπρωμένο μας πάντα κάποια «Κερκό-ίτορτα», υπάρχει. Αν η διχόνοια ξεσπάσει ο Τούρκος θα μας αποσπάσει τη Μυτιλήνη (ή τη Ρόδο) και μετά θα μας χαρίσει τη «γαλήνη», όπως μας «χάρισε» τη δημοκρατία, παίρνοντας τη μισή Κύπρο.

Ο κ. Παπανδρέου, όταν λέει «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει η Δεξιά», πρέπει να ξέρει ότι και κάποιος άλλος λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Αριστερά. Δεν είμαστε όλοι οι Αριστεροί λουλούδια για μύρισμα. Ας τα ξεχάσουμε, πριν μας θάψουνε. Είναι καλό να διαφωνούμε αλλά σ' ένα να συμφωνού­με: δεν πρέπει να σφαχτούμε.

Ο κ. πρωθυπουργός μίλησε στο Περιστέρι για τη μάστιγα των ναρκωτικών και υποσχέθηκε ότι θα φτιάξει 15 κέντρα αποτοξίνωσης (5 στις «προνομιούχες» δυτικές συνοικίες). Όμως ένας αρχαίος θα του απαντούσε: αντί να χτίζουμε νοσοκομείο κοντά στο πηγάδι, είναι προτιμότερο να βάζουμε φράγμα γύρω από αυτό. Όταν οι πολιτικοί προσφέρουν στους νέους χάρτινα ιδανικά, οι νέοι νιώθουν πως το μέλλον τους έχει πεθάνει προτού γίνει παρόν. Ας μη μας προκαλεί εντύπωση που κάποτε βρήκαν τόση απήχηση οι στίχοι των RollingStones:

«Αδελφή μορφίνη, άσε με να σ' αγκαλιάσω... Ξαδέλφη κοκαΐνη ακούμπησε τα κρύα χέρια σου στο κεφάλι μου»