Ιστορικός - Συγγραφέας

Συνέντευξη στόν Ἐλπιδοφόρο Ἰντζέμπελη

Ημερομηνία: 
18/05/2017

να πρωταγωνιστεί στην πολιτική
σκηνή;
Απ. Ακριβώς, το ήθελε αυτό, γιατί δεν ήθελε να ζει υπό την σκιά κανενός.
Πρωταγωνιστικό ρόλο διεκδίκησε εντονότερα μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου. όχι τόσο
γι’ αυτή αλλά για να μη χαθεί η γενιά και η κληρονομιά του.

Ερ. Πώς ένιωθε που γέννησε και γαλούχησε ένα από τους μεγαλύτερους άνδρες στην
ιστορία τον Αλέξανδρο;
Απ. Όπως μια Ηπειρώτισσα μάνα. Φρόντισε για την ανατροφή του, τον βοήθησε στη
στερέωσή του επί του θρόνου και στη διάρκεια της εκστρατείας δεν έπαυε να τον
συμβουλεύει στο πώς να μεταχειρίζεται τους φίλους του, ακόμη και στο πώς και τι να
τρώει.

Ερ. Με το βιβλίο σας προσπαθείτε με επιτυχία να φωτίσετε το βίο και την πολιτεία της
Ολυμπιάδας που δεν είναι πολύ γνωστός στο ευρύ ελληνικό κοινό. Για ποιο λόγο άραγε;
Απ. Ασφαλώς ήθελα να φωτίσω την προσωπικότητα αυτής της τρομερής γυναίκας αλλά
χωρίς να την εξωραΐζω, όπως κάνουν πολλοί ξένοι ιστορικοί. Κυρίως όμως γιατί ήθελα
να δείξω το τι επικράτησε στην Ασία και την Ελλάδα μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου. Μια
περίοδος άγνωστη στο ευρύ κοινό. Και κάτι άλλο: ήθελα να ενισχύσω τις υποψίες μου με
διάφορα πρόσθετα στοιχεία για την ταφή του Αλεξάνδρου στην Μακεδονία και μάλιστα
στην Αμφίπολη, όπως γράφω επί δεκαετίες.

Ερ. Παράλληλα έχετε μια απέραντη αγάπη για τα βιβλία; Από πότε;
Απ. Από παιδί. Πεινούσα για ψωμί, πεινούσα για βιβλία. Όλες μου τις οικονομίες τις
έκανα βιβλία, παλαιές φωτογραφίες, εφημερίδες. Έχω τρεις βιβλιοθήκες: Μια για την
αρχαία, μια για τη μεσαιωνική και μια μεγαλύτερη για τη νεότερη και νεότατη ιστορία μας.
Απ’ ότι διαβάζω, κρατάω σημειώσεις. Έτσι όταν αισθανθώ κάποιο ερέθισμα για μια
περίοδο, προστρέχω στις σημειώσεις αυτές κι έχω αμέσως στη διάθεσή μου την πιο
αναγκαία βιβλιογραφία. Είχα κι έχω ακόμη, ευτυχώς, ισχυρή μνήμη. Δεν προσφεύγω
ποτέ στη βοήθεια ηλεκτρονικών μέσων.

Ερ. Πώς βλέπουν οι νέοι μας την ιστορία αλλά και τον πολιτισμό γενικότερα;
Απ. Θα έλεγα - πλην τιμητικών εξαιρέσεων - με αδιαφορία λόγω κακοδιδασκαλίας στα
σχολεία και στα πανεπιστήμια. Στα παιδιά προσφέρονται πιάτα αμαθείας και
κακογουστιάς. Δεν παραβλέπω και το ωφελιμιστικό στοιχείο και μια εσκεμμένη πολιτική
να θαφτεί ή να σπιλωθεί το παρελθόν μας.

Ερ. Τι θα προτείνατε στους νέους επίδοξους συγγραφείς που σκέφτονται να γράψουν
ιστορικά βιβλία;
Απ. Να διαβάσουν βιβλία και όχι μόνο νέα αλλά και παλιά, να μελετούν αρχειακό υλικό -
αυτό έκανα κι εγώ νεαρός - να επισκέπτονται αρχαιολογικούς χώρους και ιστορικούς
τόπους για να αποκτήσουν το «άρωμα» του «τότε» και μην εμπιστεύονται τις
πληροφορίες του διαδικτύου. Είναι αποσπασματικές, συχνά νοθευμένες ή αλλοιωμένες
και το χειρότερο –χαλκευμένες.

Ερ. Ποιο ιστορικό βιβλίο διαβάσατε τελευταία και σας έκανε εντύπωση;
Απ. Διάβασα πολλά αλλά αυτά που μου άρεσαν και τα ξαναδιάβασα ήταν του φίλου μου
ναυάρχου Κωνσταντίνου Καταγά «Ομηρικά ναυτικά θέματα», (εκδόσεις Σιδέρης, 2006)
και του επίσης ναυτικού Αθανασίου Ν. Γιαννάκη «Ομηρικό λεξικό ναυτικών όρων».
Πρόκειται για βιβλία συναρπαστικά με θαλασσινή αύρα. Ίσως, γιατί θέλω να κλείσω την
πνευματική μου περιπέτεια ξαναγυρίζοντας στον Όμηρο. Επάνοδος στον Όμηρο- Ένα
βιβλίο για όλους» θα είναι το τελευταίο μου βιβλίο –πιθανώς.

Ερ. Τι ακόμη σχεδιάζετε;
Απ. Στο φετινό ημερολόγιο στην πρώτη σελίδα έγραψα: «Φέτος κλείνω τα ογδόντα μου
χρόνια. Δεν θα το παίξω αιώνιος έφηβος για να γίνω καταγέλαστος. Θα πράττω όσα μου
επιτρέπουν οι δυνάμεις και η ηλικία μου ». Μετά την 11η Ιανουαρίου σημείωσα: «Και όσα
μου επιτρέπουν οι γιατροί μου». Συνεπώς τα σχέδιά μου για το μέλλον είναι να ζήσω -
όσο ζήσω - χωρίς σχέδια. Να χαρώ, όσο γίνεται, περισσότερα ηλιοβασιλέματα. Είναι τα
μόνα στην Ελλάδα που δεν χάλασαν ακόμη οι πολιτικοί μας.