Ιστορικός - Συγγραφέας

Συνέντευξη στόν Ἐλπιδοφόρο Ἰντζέμπελη

Ημερομηνία: 
18/05/2017

Ερ. Από ποια ηλικία ξεκινήσατε να διαβάζετε; Ποια ήταν τα πρώτα σας αναγνώσματα; Απ. Όσο και αν φαίνεται περίεργο από τον Όμηρο. Όταν επιστρέψαμε με τη λοιπή οικογένειά μου στο Γύθειο, μετά από τη φυγή των Γερμανών από την πλούσια βιβλιοθήκη του πατέρα είχαν απομείνει σε πεζή μετάφραση του Κώστα Αθάνατου τα αθάνατα έπη. Επειδή απεχθανόμουν τα σχολικά αναγνώσματα «μου και α κάνουν μα, μαμά», άρχισα να μελετώ μετά μανίας την Ιλιάδα και την Οδύσσεια. Μέχρι να φτάσω στην πέμπτη Δημοτικού, είχα μάθει απ’ έξω τις πιο πολεμικές ραψωδίες. Αναπάντεχα είχε σωθεί και το Ομηρικό Λεξικό του Πανταζίδη. Από εκεί μάθαινα και τις πιο «χοντρές» λέξεις, δηλαδή όσες λέξεις είχαν πολλές ερμηνείες. Τελειώνοντας το Δημοτικό είχα μάθει 500-600 λέξεις. Έτσι στο Γυμνάσιο ο Όμηρος μου φάνηκε παιχνιδάκι. Το ίδιο και στο Πανεπιστήμιο. Τώρα που βρίσκομαι στο γέρμα της ζωής, μετά από τη συγγραφή 100 βιβλίων ξαναγυρίζω στον Όμηρο. Με αυτόν άρχισε η πνευματική μου περιπέτεια με αυτόν θα τελειώσει. Ερ. Από πότε ξεκίνησε η αγάπη σας για την ιστορία; Απ. Προτού ακόμη πάω στο σχολείο. Το 1943-1944 έζησα σε μια ανταρτοκρατούμενη περιοχή. Τότε πρωτάκουσα τα ονόματα Άρης, Πελοπίδας, Αστραπόγιαννος, Ωρίων, Καραϊσκάκης κι έβαζα τον πατέρα μου να μου ιστορεί τι σήμαιναν τούτα τα ονόματα. Έτσι αγάπησα τόσο πολύ την Ιστορία, ώστε οι συμμαθητές μου να με λένε «Ιστορικό». Δεν ήθελα να τους διαψεύσω. Έγινα, παρότι πρώτη μου επιθυμία ήταν να γίνω ναυτικός! Ερ. Ποια περίοδος της ελληνικής ιστορίας σας αρέσει περισσότερο; Απ. Όλες φυσικά, μα πιο πολύ τα Μηδικά, η εκστρατεία του Αλεξάνδρου, που την κατέγραψα σε δυο τόμους (εκδόσεις Περί Τεχνών ), η επανάσταση του 1821 που θα ολοκληρωθεί σε επτά τόμους (Οι τέσσερις έχουν κυκλοφορηθεί) και ο Μικρασιατικός κόσμος που κυκλοφορείται σε δυο τόμους (εκδόσεις Περί Τεχνών). Με ενδιαφέρουν και εδικά κεφάλαια της αυτοκρατορίας της Κωνσταντινουπόλεως. Δεν τη λέω Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Είναι νεότερη «ταμπέλα» ξενικής προελεύσεως. Ερ. Πώς ξεκίνησε η σκέψη να γράψετε το βιβλίο «Ολυμπιάδα, ο βίος και η πολιτεία της μητέρας του Μ. Αλεξάνδρου», εκδόσεις Ψυχογιός; Απ. Αφού έγραψα για τον πατέρα του Αλέξανδρου και για τον ίδιο τον Αλέξανδρο, ήταν φυσικό να γράψω και για τη μάνα του πού ήταν γυναίκα-θύελλα και γέννησε κεραυνό. Και κάτι άλλο: ήθελα να δείξω ότι ο Αλέξανδρος ήταν Διγενής. Από πατέρα Μακεδών και από μάνα Ηπειρώτης. Ερ. Αλήθεια ήταν σπουδαία η Ολυμπιάδα; Απ. Πολύ σπουδαία. Καμιά άλλη γυναίκα της ελληνικής αρχαιότητας δεν την ξεπέρασε,
σε δράση αρνητική και θετική. Όπως γράφω στο βιβλίο μου με αυτή για πρώτη φορά η
γυναίκα εισέρχεται πρωταγωνιστικά στο στίβο της ιστορίας -τουλάχιστον στην Ευρώπη.

Ερ. Γράφετε ότι η Ολυμπιάδα δεν ήταν ετερόφωτη αλλά αυτόφωτη. Μπορείτε να
αιτιολογήσετε τη γνώμη σας;
Απ. Με το «αυτόφωτη» εννοώ ότι δεν έπαιρνε λάμψη από τη λάμψη του άνδρα και του
γιου της. Βεβαίως είχε μορφωθεί από το συγγενή της Λεωνίδα, πού τον έκανε και
δάσκαλο του Αλεξάνδρου. Ξεπερνούσε σε παιδεία τον Φίλιππο και συχνά υπήρξε
πολύτιμος πολιτικός του σύμβουλος.

Ερ. Πολλοί ιστορικοί της καταλογίζουν ότι ήταν μια προσωπικότητα που ισορροπούσε
μερικές φορές σε τεντωμένο σχοινί. Μήπως γιατί ήθελε