Ιστορικός - Συγγραφέας

Συνέντευξη στο περιοδικό Hellenic Nexus

Ημερομηνία: 
01/06/2016

κάτι άλλο;

Σ.Κ.: Μερικοί το εκλαμβάνουν και έτσι. Μία κυρία, την οποία συγχάρηκα για το κατάστημάτης που έχει μόνον ελληνικές επιγραφές, μου είπε ότι έδωσε μάχη με την καλλιτέχνιδα που θα της έφτιαχνε τις επιγραφές, διότι η καλλιτέχνις ήθελε να είναι όλα στα Αγγλικά. Κάποιοι που χρησιμοποιούν τις αγγλόγλωσσες επιγραφές, μου έχουν πει ότι, αν έχει κανείς ελληνική επιγραφή, θα θεωρηθεί ότι δεν διαθέτει ποιοτικό προϊόν! Δηλαδή, αν εγώ βάλω στο κατάστημάμου μια αγγλική επιγραφή, τα προϊόντα που προσφέρω αναβαθμίζονται αυτομάτως!

Κι έτσι, φθάνουμε σε όλες αυτές τις βαρβαρογραφίες, τις οποίες βλέπουν οι ξένοι και γελούν. Κι έχω παρατηρήσει και κάτι άλλο: οι καλλιεργημένοι ξένοι φωτογραφίζουν τις ελληνικές επιγραφές.

Η.Ν.: Θεωρείτε ότι αυτή η υπερ-προσπάθεια να γίνουμε «συμβατοί» με τους ξένους είναι κάτι που οι ξένοι εκτιμούν ή, τελικά, αυτό που εισπράττουν είναι μια συμπλεγματική συμπεριφορά εκ μέρους μας, η οποία καταλήγει να γυρίζει εναντίον μας;

Σ.Κ.: Είναι βέβαιο ότι γυρίζει εναντίον μας.Έχω συνεχείς επαφές με ξένους και, ειλικρινώς, ντρέπονται γι' αυτό. Όπως μου είπε χαρακτηριστικά ένας ελληνομαθής Ολλανδός: «Εσείς δώσατε τη γραφή, ώστε να διαμορφωθεί η λατινογράμματη.

Η λατινογράμματη γραφή είναι η γραφή των Χαλκιδέων, το Ευβοϊκό Αλφάβητο. Από την άλλη μεριά, μέσω του Κυρίλλου και του Μεθοδίου μεταφέρεται η μεγαλογράμματη γραφή (που χρησιμοποιούσαν τον Μεσαίωνα), στους χώρους της Ανατολής.

Οι μεν Σλάβοι χρησιμοποιούν την Κυριλλική, που προέρχεται από τη μεγαλογράμματη ελληνική γραφή, οι δε Δυτικοευρωπαίοι χρησιμοποιούν το ευβοϊκό αλφάβητο, όπως το διαμόρφωσαν οι Ετρούσκοι και οι Ρωμαίοι. Δηλαδή,εμείς που δώσαμε γραφή και στους Ανατολικούς και στους Δυτικούς, εγκαταλείπουμε τώρα τη δική μας και ακολουθούμε το παράδειγμα του Κεμάλ;

Ο γλωσσικός μας δάσκαλος είναι ο Κεμάλ Ατατούρκ, ο οποίος καταργεί την αραβική γραφή και εισάγει μια λατινόμορφη γραφή, για να αποσυνδεθεί από την αραβική και ισλαμική παράδοση. Εμείς δεν έχουμε κανένα λόγο να αποσυνδεθούμε από τα Αρχαία μας Ελληνικά, διότι είναι ο μεγαλύτερος πνευματικός πλούτος - όχι μόνο για εμάς, αλλά για ολόκληρη την Ανθρωπότητα.

Πάει σχεδόν μία εικοσαετία που έχω να ακούσω πολιτικό να χρησιμοποιεί φράση στα Αρχαία Ελληνικά. Τόσο μίσος για τις λόγιες μορφές της γλώσσας;

Η.Ν.: Μήπως απλώς δεν τα γνωρίζουν;

Σ.Κ.: Αυτή τη στιγμή, ναι. Δεν τα γνωρίζουν οι νέες γενιές. Τα παιδιά κολυμπούν σε μία θάλασσα αγνοίας, αφού στο σχολείο, αλλά και στα ΜΜΕ, τους προσφέρουν πιάτα αμαθείας. Το πιο διαδεδομένο φαγητό στη σημερινή Ελλάδα είναι η αμάθεια. Η νέα γενιά τρέφεται με γλωσσικά πίτουρα, όπως οι κότες.

Προ ημερών, συζητούσα με μία κυρία που ήρθε από το Κίεβο, όπου είχε μάθει Αρχαία και Νέα Ελληνικά με τόνους, περισπωμένη και πνεύματα, για να κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στα Νέα Ελληνικά. Η γυναίκα δυσκολεύτηκε να προσαρμοστεί, διότι δεν μπορούσε να καταλάβει πώς είναι δυνατόν να γράφουμε Ελληνικά χωρίς να βάζουμε τόνους και πνεύματα!

Θα μου πείτε ότι όλα αυτά ήταν περιττά στολίδια. Λέμε «μονοτονικό ή πολυτονικό;». Ας είμαστε ειλικρινείς: Πόσους τόνους είχαμε, εκατό; Δύο τόνους είχαμε - την οξεία και την περισπωμένη. Η βαρεία είχε αποσυρθεί από μόνη της. Πόσα πνεύματα είχαμε; Ένα - την ψιλή. Η δασεία είναι σύμφωνο. Είναι δυνατόν οι Γάλλοι να κρατούν το Η(hache), που αντιστοιχεί στη δική μας δασεία, κι εμείς να πετάμε