Ιστορικός - Συγγραφέας

Σαράντος Καργάκος: Ένας Σύγχρονος Δάσκαλος του Γένους

Ημερομηνία: 
01/12/2010
Τόπος: 
Ράχη

ΩΣ ΝΕΟ ΔΑΣΚΑΛΟ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΣΑΡΑΝΤΟ ΚΑΡΓΑΚΟ. ΚΑΙ ΩΣ ΤΕΤΟΙΟΣ ΔΙΑΤΡΕΧΕΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟ ΡΕΥΜΑ. ΣΤΟ ΡΕΥΜΑ ΤΗΣ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ,ΤΗΣ ΑΜΑΧΗΤΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ.

ΩΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΗΛΘΕ ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΣΤΗ ΡΑΧΗ ΚΑΙ ΜΙΛΗΣΕ ΠΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΙΣ ΣΥΜΠΛΗΓΑΔΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ. ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΣΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΠΟΥ ΕΘΕΤΕ ΤΟ ΚΓ' ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΩΝ ΠΑΤΡΙΩΝ ΕΛΛΗΝΕΣ Η΄ ΕΥΡΩΕΛΛΗΝΕΣ.

 

Οι έλληνες, είπε, έπλασαν τη συγκεκριμένη λέξη και την άπλωσαν σεόλο το χώρο που σεμνύνεται να ονομάζεται Ευρώπη.Η παρουσία των Ελλήνων δεν περιορίζεται στον σημερινό ελληνικό χώρο, «απλώνεται στις αμμουδιές του Ομήρου», που δεν είναι μόνο αυτές της Μικρασίας ή της Μαύρης θάλασσας, ούτε μόνο του Αιγαίου ή του Ιονίου, αλλά εκτείνονται ως εκεί που έδρασε το πολυμήχανο και πολύτροπο ελληνικό πνεύμα. Στην Αδριατική, τη Νότιο Ιταλία και Σικελία, στην πολυθρύλητη Μεγάλη Ελλάδα, στην Τυρρηνική Θάλασσα και τη Μασσαλία, περί το Λυβικό πέλαγος, μέχρι τις Ηράκλειες στήλες.

 Για τον Σαράντο Καργάκο δεν υφί­σταται το συγκεκριμένο δίλημμα γιατί στερείται αντικειμένου, γιατί.. Εμείς που ανακαλύψαμε, ονοματίσα­με και εξανθρωπίσαμε την Ευρώπη, πώς είναι δυνατόν να μην λεγόμαστε Ευρωπαίοι και να λέγονται Ευρωπαίοι αυτοί που έφτασαν τον 4ο και 5ο μ.Χ. αιώνα στην Ευρώπη και τους οποί­ους νεώτεροι ευρωπαίοι ιστορικοί με πρώτο τον πάντα ρέποντα στην υπερβολή Εδουάρδο Γίβωνα τους ονόμασε βαρβάρους;

 Συνέντευξη στη Μάρω Κορομήλη

 Κύριε Καργάκο η ιστορική συνεί­δηση των Ελλήνων λένε ότι ξεθω­ριάζει. Πόσο αυτό είναι αληθινό;

Επιφανειακά ναι. Αλλά αν σκάψου­με βαθιά όχι. Γιατί διαπιστώνω ότι παντού υπάρχουν εστίες αντιστάσε­ως, με μία διαφορά, ότι στην προ­κειμένη περίπτωση ισχύει ο στίχος του Σεφέρη, οι ήρωες προχωρούν στα σκοτεινά. Οι Έλληνες αυτή τη στιγμή προχωρούν στα σκοτεινά, ή τους αφήνουμε στα σκοτεινά, δι­ότι την προβολή κερδίζουν όχι οι Έλληνες, αλλά οι ανθέλληνες.

Οι σημερινοί Έλληνες νοιώθουμε αμήχανα γι αυτά που συζητούνται σχετικά με το έθνος των Ελλήνων.

Γιατί επανέρχεται κατά καιρούς η συζήτηση αυτή; Ποια κέντρα τη διακινούν;

Είναι πάρα πολλοί αυτοί οι οποίοι θα ήθελαν να εξαφανιστεί το έθνος των Ελλήνων και το κρά­τος των Ελλήνων. Είναι 25 χρόνια τώρα που για πρώτη φορά έγραψα στο βιβλίο μου «Αλαλία», ότι επιχει­ρείται η αποεθνικοποίηση και αποθρησκιοποίηση των Ελλήνων. Διότι οι Έλληνες είναι παράδειγμα προς αποφυγήν για τους ισχυρούς της γης. Διότι το να είσαι Έλληνας σημαίνει ότι είσαι ο άνθρωπος του ΟΧΙ, που σημαίνει ο απροσκύνητος με άλλα λόγια, ο άνθρωπος ο οποίος αγω­νίζεται για να μην σκύψει το κεφάλι. Η παγκόσμια εξουσία η οποία πάει να επιβληθεί δεν θέλει ανθρώπους με όρθιο ανάστημα.

Πώς εξηγείτε την πολεμική ενά­ντια σε κάθε τι εθνικό και γιατί πρέπει να φτάσουμε στην αντί­περα όχθη και να δεχόμαστε κάθε τι ευρωπαϊκό ως ανώτερο;

Διότι δεν έχουμε καταλάβει ότι η πραγ­ματική Ευρώπη είναι μια ελληνική δημιουργία. Και μοιάζουμε με τη Μαντάμ Σουσού, η οποία πιστεύει ότι θα γίνει, αριστοκράτισσα, εάν παρουσιάζεται ως Ευρωπαία, αγνο­ώντας ότι και η λέξη Ευρώπη, αλλά και αυτό που λέγεται Ευρωπαϊκός πολιτισμός είναι μια ελληνική ζύμη. Στην πραγματικότητα αυτό που λέ­γεται ευρωπαϊσμός, είναι αρχοντοχωριατισμός.

Πώς θα μπορέσουμε να διατηρή­σουμε την ιστορική κληρονομιά μας που τόσο απλόχερα μας πρό­σφεραν οι πρόγονοί μας;

Με την κατάργηση του Υπουργείου Μη Εθνικής, η αφαίρεση δεν είναι δι­κή μου, είναι