Ιστορικός - Συγγραφέας

Προσδοκώ ανάσταση του φιλοτίμου μας!

Ημερομηνία: 
19/09/2010
Τόπος: 
Ελευθερία Λαρίσης

ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΚΑΡΓΑΚΟΣ ΣΤΗΝ «Ε»:

Προσδοκώ ανάσταση του φιλοτίμου μας!

«Για το τίποτε δεν έχω να πω τίποτε. Αυτό το τίποτε συγκροτείται από κάποια κομματικά ή οικογενειακά φέουδα. Αλλά, όταν μοιράζεις το τίποτε, εισπράττεις ένα τίποτε. Έχουμε μια τιποτένια πολιτική, διότι εξαιτίας κυρίως του τηλεοπτικού και ραδιοφωνικού εκμαυλισμού εδώ και καιρό συγκροτούμε ένα σύνολο χαυνοπολιτών, δηλαδή κεχηναίων και χασκόντων πολιτών».

Χειμαρρώδης στο λόγο του ο γνωστός ιστορικός, φιλόλογος και συγγραφέας κ. Σαράντος Καργάκος, μιλά σήμερα στην «Ε». Λάτρης του πολυτονικού συστήματος και της αρχαίας γλώσσας, καταλήγει με αυτή την αισιόδοξη (;) πρόβλεψη: Η κατάπτωση μας άρχισε από την κατάπτωση της γλώσσας μας.

Έτσι εγίναμε, όπως λέει ο Μακρυγιάννης, «παλιόψαθα των Εθνών». Αλλ' αν θαύματα γίνονταν και στο παρελθόν, γιατί να μη γίνουν και στο μέλλον; Οι πραγματικά θρησκεύοντες προσδοκούν «ανάστασιν νεκρών». Εγώ, πιο ολιγαρκής, προσδοκώ την ανάσταση του φιλοτίμου μας. Κι αν είναι να πεθαίνουμε, να πεθαίνουμε για ένα φιλότιμο... Άμποτες!».

ΜΙΛΑ ΣΊΉΝ «Ε» Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ, ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Σαράντος Καργάκος:

«Δεν διαπρέπουν οι απόγονοι του Λεωνίδα αλλά του Εφιάλτη και του Νενέκου»

Συνέντευξη

στον Αποστόλη Ζώη

Για το τίποτε δεν έχω να πω τίποτε. Αυτό το τίποτε συγκροτείται από κάποια κομματικά ή οικογενειακά φέουδα. Αλλά, όταν μοιράζεις το τίποτε, εισπράττεις ένα τίποτε. Έχουμε μια τιποτένια πολιτική, διότι εξαιτίας κυρίως του τηλεοπτικού και ραδιοφωνικού εκμαυλισμού εδώ και καιρό συγκροτούμε ένα σύνολο χαυνοπολιτών, δηλαδή κεχηναίων και χασκόντων πολιτών». Αυτά δηλώνει σήμερα στην «Ελευθερία» ο γνωστός ιστορικός, φιλόλογος και συγγραφέας κ. Σαράντος Καργάκος, χειμαρρώδης στο λόγο του και κατασταλαγμένος στις σκέψεις του. Λάτρης του πολυτονικού συστήματος και της αρχαίας γλώσσας, ενώ οι απαντήσεις που δίνει είναι γραμμένες στο πολυτονικό, όπως όλα τα βιβλία και τα άρθρα του.

 

Η συνέντευξη

* Ποια είναι τα χαρακτηριστι­κά γνωρίσματα της ελληνικής κοινωνίας σήμερα, ποια είναι η προσωπικότητά της και οι αρχές οι οποίες τη διέπουν; Εκτιμάτε ότι η ελληνική κοινωνία δεν έχει πρόσωπο;

«Το μόνο δροσερό που αισθάν­θηκα τον τελευταίο καιρό ήσαν οι πρώτες σταγόνες της βροχής, που, όταν έγιναν βροχή, καθάρισαν κά­πως τον εξωτερικό μας ρύπο. Για ποια ελληνική κοινωνία μιλάτε; Αυ­τό το πληθυσμιακό αμάρευμα (=κατακάθι) δεν είναι κοινωνία , είναι α-κοινωνία. Με ποιον ή με τι κοι­νωνούμε; Το τι είμαστε, το έχει προσδιορίσει προφητικά και χλευα­στικά ο Ηράκλειτος: «Σάρμα εική κεχυμένον ο κάλλιστος κόσμος μας» (=Σκουπίδια άτακτα χυμένα ο ωραι­ότατος κόσμος μας)! Στο μόνο που διακρινόμαστε είναι η παραγωγή και η έκθεση σκουπιδιών. Δημιουρ­γούμε - όντας σκουπίδια της ιστο­ρίας - τον «Πολιτισμό των Σκουπιδιών». Ας μην μιλάμε πια για πρό­σωπο. Όπως συχνά έχω γράψει, εί­μαστε μια απρόσωπη έκφραση προ­σωπικότητας. Δεν έχουμε πρόσωπο και γι' αυτό, όπως έλεγε ο λαός, όταν ήταν λαός κι όχι πολτός, «δεν βλέπουμε θεού... πρόσωπο»!

* Δομικοί κοινωνικοί θεσμοί της χώρας μας όπως φερ' ειπείν η παιδεία, η πολιτεία, η δικαιο­σύνη, η εκκλησία και άλλα απα­ξιώνονται τόσο πολύ από τους ίδιους τους πολίτες... Μήπως αυτό είναι επικίνδυνο;

«Οι θεσμοί, για να είναι θεσμοί, πρέπει να είναι δεσμοί, όχι με την έννοια της αλυσίδας. Πρέπει να μας δένουν με κάτι (π.χ. με μια πί­στη σε μια αξία) αναμεταξύ μας. Οι θεσμοί έχουν παραλύσει. Έχουν αυτοδιαλυθεί. Ουσιαστικά οι φορείς τους έχουν αυτοπαραιτηθεί. Η πα­ρουσία τους