Ιστορικός - Συγγραφέας

Πλάνητες Λίθοι: Ποιήματα

Η πρώτη ποιητική συλλογή με ποιήματα γραμμένα σε παλαιότερη εποχή, αλλά σε ύφος μανιάτικου μοιρολογιού, άλλα στο ύφος του «Μαραμπού» και άλλα σε ελεύθερο στίχο. Είναι μαρτυρίες της πνευματικής, συναισθηματικής και πολιτικής πορείας του συγγραφέα.

ΤΟΥ ΕΡΝΕΣΤΟΥ «ΤΣΕ» ΓΚΟΥΕΒΑΡΑ

Μνήμη Ν. Καββαδία - Μαραμπού

 

Ήρθαν και φεύγουνε θλιμμένα τα πουλιά,

τραβά τ' αρμίδι ο ψαράς χωρίς αγκίστρι

σύννεφα - πρόβατα που φεύγουνε στη δύση

κι αποκοιμιέται στην καλύβα τ' ο σκαφτιάς.

 

Στη μαύρη νύχτα αλυχτάνε τα σκυλιά

γνέθουν οι γριές το νήμα τους στ' αδράχτι,

ψάχνουν να βρουν το σώμα σου στις Άνδεις

κι οι κόνδορες θρηνούν λυπητερά.

 

Τώρα στις όχθες της λίμνης Τιτικάκα

θρηνούν το σκοτωμό σου οι Σιπάγια,

στα χέρια κροταλούν μαύρα λιθάρια

ν' ακολουθούνε το σκοπό λυπητερά.

 

Στις βάλλες καθισμένοι στη φωτιά

Ίντιος, πολύχρωμα ντυμένοι, με κιθάρες

της λεβεντιάς παινεύουν σου τις χάρες

σωριάζοντας κατάρες στο φονιά.

 

Πάγωσαν στα Σαλάρες τα νερά

και στην κορφή του Ιλλιμάνι αστροπελέκι

πέφτει στις ράχες και πελέκι

δέρνει τα πρόβατα που φάγανε ιτσού.

 

Το Αλτιπλάνο δέρνουν κεραυνοί,

αντάριασε το ηφαίστειο του Σαγιάμα,

σκόρπισαν τα κοπάδια των λάμα,

στην πούμα έπεσε βροχή φαρμακερή.

 

Στο Μάτσου-Πίτσου βούκινα ήχησαν λυγμικά,

παίξαν ταμπούρλα ρυθμικά στην Κορδιλιέρα,

σκεπάζει δειλινού καϋμός τη Σιέρα,

αητοί πετάξαν με σπασμένα τα φτερά.

 

Τη νύχτα καραβάνια πιάνουν το βουνό

πρόσωπα χλωμά χρωματισμένα κλαίνε

- αρωματικά φυτά σού καίνε-

μπαντολέρος που σε είχαν αρχηγό.

 

Άργασε το μίσος την ψυχή σου.

Μέσ' το αίμα σ' είχες σπόρο του χαμού,

σ' έριξαν ριπές του σκοτωμού

και σκόρπισαν στάχτες το κορμί σου.

 

Τώρα πάνω στη νεκρή κορφή των Μάγια

πέτρωσε μια νύχτα τ' όνειρό σου

σαρκοβόρος δράκος ο καϋμός σου

θα ξυπνήση σαν λυθούν τα μάγια.

(1964 -1965)

 

 

Έτος Έκδοσης: 
1976
Εκδoτικός Οίκος: 
Gutenberg