Ιστορικός - Συγγραφέας

Οι Έλληνες των 5 Ηπείρων

Πηγή: 
Εκ-Θέσεις Ιδεών (Δοκίμια) Α΄ τόμος, Εκδ. Πατάκη

Η Ελλάς έχει πληθυσμό μόνο τα 2/3 του ελληνισμού. Το δυναμικό των άλλων Ελλήνων γίνεται κέρδος για την Αμερική, την Αυστραλία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Σουηδία, τη Ν. Αφρική. Οι Έλληνες είναι μια από τις κορυφαίες πνευματικές δυνάμεις των Η.Π.Α. (5.000 πανεπιστημιακοί), και όμως η πατρίδα μας διαθέτει τεράστια κονδύλια για ν' αγοράσει αμερικανική τεχνογνωσία. Στη χώρα αυτή, που σήμερα είναι η ισχυρότερη παγκόσμια δύναμη, οι Έλληνες θεωρούνται ως το πιο δυναμικό πολιτικό κεφάλαιο.

Κι όμως καμιά αμερικανική κυβέρνηση δεν έχει υποστηρίξει σοβαρά την Ελλάδα στις εθνικές διεκδικήσεις της. Μέχρι που ήλθε το ξέσπασμα της ομογένειας και ιδίως του Αρχιεπισκόπου Ιακώβου. Αλλά και πάλι άλλα μας είπαν και μας γέλασαν φρικτά.

Σήμερα η Ελλάς βρίσκεται ενώπιον μιας απειλής που είναι δύσκολο να διανοη­θεί κανείς. Υπάρχουν σχέδια που, αν δεν έχουν τεθεί εμφανώς σε εφαρμογή, τούτο οφείλεται στην αφύπνιση της ομογένειας. Ένα "σενάριο" προβλέπει τα προς βορ­ρά σύνορα της Ελλάδας να φθάνουν στο διακανονισμό του 1881˙ και ως προς τα νησιά να ισχύει η ρήτρα του Καλεντέρ Κιοσκ (1832): όριο προς ανατολικά η Αμοργός! Άλλα "σενάρια" προβλέπουν ειδικό καθεστώς για την Κρήτη και τα Δωδεκάνησα. Τα εθνικά συμφέροντά μας απειλούνται, καθώς γειτονικοί λαοί και οι "πάτρωνές" τους προσπαθούν να οικειοποιηθούν εδάφη μας με το πρόσχημα ότι ιστορικώς και εθνολογικώς δεν είναι ελληνικά (!) και γεωγραφικώς είναι... δικά τους(!!!).

Βρισκόμαστε λοιπόν στο όριο των καιρών που ο ελληνισμός κινδυνεύει και ο ελλαδικός πληθυσμός εν πολλοίς καθεύδει. Οι Έλληνες της Ελλάδας εμφανίζονται μπερδεμένοι, νωθροί, αμήχανοι, συχνά αδιάφοροι και ηττοπαθείς. Ευτυχώς η ελλη­νική συνείδηση αγρυπνεί στο εξωτερικό. Ο ελληνισμός εκεί παρουσιάζεται αυθορ­μήτως πιο οργανωμένος και δυναμικός απ' ό,τι στην Ελλάδα. Πραγματοποιεί μεγάλες συγκεντρώσεις ή διαδηλώσεις και προκαλεί την έκπληξη των ξένων. Βέβαια, αυτή η κινητοποίηση ενοχλεί "κάποιους", αλλά είναι μια ενόχληση που εμάς τουλάχιστον πρέπει να μας ευχαριστεί.

Οι Έλληνες του εξωτερικού έδωσαν και δίνουν πολλά, χωρίς να ζητούν τίποτα. Αυτοί αγωνίζονται να μείνουν Έλληνες. Εμείς αγωνιζόμαστε να γίνουμε Αμερικα­νοί και Ευρωπαίοι Β' κατηγορίας. Άρα, αν πρέπει να υπολογίζουμε σε κάποια δύναμη, αυτή είναι οι ομογενείς του εξωτερικού, που δεν πρέπει να υπολογίζονται σαν κάτι ξένο ή απλώς συγγενικό.

Το ελληνικό έθνος ποτέ δεν έβαλε σύνορα στην πνευματική και οικονομική δράση του. Είμαστε λαός "αειπλάνητος". Δεν είναι τυχαίο ότι τα πρώτα εθνικά μας έπη, Ιλιάς και Οδύσσεια, μεταφέρουν τη δράση των προγόνων μας εκτός του κατεξοχήν μητροπολιτικού ελληνικού χώρου.

Κάποτε οι αποικίες μας έδιναν λάμψη και στη μητρόπολη. Μερικές μάλιστα ξεπέρασαν σε δόξα και πλούτο και αυτή τη μητρόπολη. Το ίδιο συνέβη και σε νεότερα χρόνια, με τις κοινότητες του εξωτερικού. Κατά τη μεταπολεμική περίοδο εξεφράσθη ο φόβος ότι το μεταναστευτικό στοιχείο μας θα χαθεί, καθώς οι ξενικές επιρροές είναι πανίσχυρες. Ο ελληνισμός όμως δεν απορροφάται εύκολα. Ο ξενιτεμένος Έλληνας είναι μια ιδιότυπη περίπτωση. Δεν είναι τυχαίο ότι μόνο στην ελληνική απαντούν οι λέξεις "πατρίς" και "νόστος". Οι λέξεις αυτές φτιάχτη­καν από ξενιτεμένους Έλληνες. Η έννοια της πατρίδας σχηματίζεται στην ψυχή εκείνου που βρίσκεται μακριά απ' αυτή και λαχταρά να γυρίσει σ' αυτή ("νό­στος"). Και άλλοι λαοί ξενιτεύονταν. Αλλά δε δημιούργησαν αισθήματα πατρίδας και νόστου. Όταν εκπολιτίσθηκαν, δανείστηκαν τις λέξεις