Ιστορικός - Συγγραφέας

Γίνεται, τιμής ένεκεν, μέλος του Συλλόγου Αθηναίων

πνευματικό άνθρωπο Σαράντο Καργάκο για το σύνολο του έργου του και φυσικά για το τρίτομο ιστορικό του πόνημα "Ιστορία των Αρχαίων Αθηνών" (εκδόσεις Gutenberg). Έρχεται έτσι ο Σύλλογος να προσφέρει το ελάχιστο στην απόδοση τιμών στο πρόσωπό του. Γιατί είναι αλήθεια ότι υπάρχει ένα σημαντικό έλλειμμα στη βράβευση του από πολιτειακούς πολιτισμικούς φορείς. Ευτυχώς που ο Καργάκος είναι σεμνότατος, δεν ενδιαφέρεται για διακρίσεις και όσες έχει πάρει τις έχει ξεχάσει. Γιατί, ως γνήσιος δημιουργός, είναι προσηλωμένος στο έργο.

Ο Σαράντος Καργάκος σπούδασε Κλασική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Δίδαξε επί 35 έτη στα μεγαλύτερα εκπαιδευτήρια της Αθήνας και στους μεγαλύτερους φροντιστηριακούς οργανισμούς στους οποίους ήταν πάντα ιδρυτικό μέλος. Έδωσε και την ψυχή του για την υπόθεση της ελληνικής παιδείας, μέσα από μια μακρά πορεία. Από τη συμμετοχή του στο αμφισβητικό κίνημα της περιόδου 61-63, μην ξεχνάμε ότι συνειδητοποιώντας νωρίς ότι το αίτιο της νεοελληνικής κακοδαιμονίας είναι το έλλειμμα παιδείας, υπήρξε ο εισηγητής του 15% για την παιδεία, μέχρι πρόσφατα όπου στο δοκίμιο "Η παιδεία σήμερα - Η παιδεία αύριο" ομολογεί ότι και μόνο το άκουσμα της λέξης παιδεία του προκαλεί ψυχικό πόνο: "Απόκαμα. Νιώθω πως η κραυγή αγωνίας μου ήταν ψίθυρος στην απέραντη πνευματική και πολιτική μας Σαχάρα", προσθέτει.

Το συγγραφικό του έργο αποτελείται από 65 βιβλία, με ποικίλη θεματολογία, βιβλία που απλώνονται σε πολλά συγγραφικά είδη και σε πολλά γνωστικά πεδία. Στο ασφυκτικό πλαίσιο της απλής αναφοράς αξίζει να ξεχωρίσω τα "Θέματα Σύγχρονου Προβληματισμού" (1984), την "Ανθρωπογεωγραφία" (1976), την "Στρατηγική του Λόγου" (1999), την "Κινούμενη Άμμο" (1998, δοκίμια, εκδόσεις Αρμός, βραβείο Παναγιώτη Φωτέα Νομαρχίας Μεσσηνίας), την ποιητική συλλογή "Προσεχώς κατεδάφιση" (1982), την "Πολιτισμική συνεισφορά των Ελλήνων" (Ιστορία Α' Λυκείου, 2 τόμοι, 1998), την πολιτική μελέτη "Το πλοίο των τρελών" (1986), τη φιλολογική μελέτη "Ξαναδιαβάζοντας τη Φόνισσα» (1998) και τα σχετικά πρόσφατα ιστορικά του έργα "Αλβανοί, Αρβανίτες, Έλληνες" (εκδόσεις Σιδέρη), την "Ιστορία των Αρχαίων Αθηνών" (Α' τόμος Από τους Μυθικούς χρόνους έως τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, Β' τόμος έως τη μάχη της Χαιρώνειας, Γ' τόμος από το 338 π.Χ. έως το 529 μ.Χ.) και την δίτομη "Ιστορία της Αρχαίας Σπάρτης". Μάλιστα, τα δύο τελευταία (Ιστορία Αρχαίας Αθήνας και Σπάρτης) υπηρετούν την σύλληψη του Λάκωνα συγγραφέα για την καθοριστική σημασία του διπόλου Αρχαία Αθήνα - Σπάρτη στη διαμόρφωση του αρχαίου και σύγχρονου πολιτισμού.

Από τις συνεργασίες του με εφημερίδες και περιοδικά ξεχωρίζω αυτές με τα περιοδικά "Νέμεσις", "Ευθύνη", "Ιχνευτής", "Άρδην", "Κοινωνικές Τομές" και αυτή με την εφημερίδα "Απόφαση".

Η γραφή του χαρακτηρίζεται από μια εξαιρετική και ταυτόχρονα κατανοητή γλώσσα, πώς θα μπορούσε άλλωστε να ήταν διαφορετικά, και από στέρεη επιχειρηματολογία. Η ιστορική του σκέψη έχει τη σπίθα μιας γόνιμης πρωτοπορίας. Οι, λίγες τον αριθμό, ποιητικές του συλλογές διαπνέονται από ένα γοητευτικό, καταθλιπτικό ρεαλισμό.