Ιστορικός - Συγγραφέας

Δημοσιευμένα

Tὸ Ἰσλάμ πρὸ τῶν πυλῶν

Πηγή: 
Κόντρα

Εγραφα στὸ προηγούμενο ἄρθρο μου ὅτι ἐπὶ 10ετίες ὅλη ἡ ἐξωτερικὴ καὶ ἀμυντικὴ μας πολιτικὴ στηρίζεται σ’ ἕνα σύστημα κακομελετημένων καὶ ἐσφαλμένων ἐκτιμήσεων. Ἔλεγε μὲ ἐμβρίθεια πιγκουΐνου ὁ Κων/νος Καραμανλῆς ὅτι ἡ ἔνταξὴ μας στὴν ΕΟΚ ἀρχικὰ, καὶ μετὰ στὴν Ε.Ε., διασφαλίζει τὰ σύνορὰ μας προς Ἀνατολάς. «Τύφλες καὶ μαῦρα φάσκελα», ποὺ λέγαμε στὴ Μάνη. Ἡ τουρκικὴ εἰσβολὴ εἶχε ἀρχίσει πρὸ πολλοῦ, ἀλλ’ ὄχι μὲ τὸν τρόπο ποὺ ἔγινε στὴν Κύπρο. Μᾶς εἶχε προειδοποιήσει –καὶ μάλιστα ἐδῶ στὴν Ἀθήνα– ὁ πανέξυπνος Τοῦρκος πολιτικός Ὀζάλ: «Θὰ σᾶς κατακτήσουμε πληθυσμιακά». Ἤδη στὴ Θράκη ἔχει ἐπέλθει πληθυσμιακὴ ἀνατροπή. Τώρα αὐτὴ ἐπεκτείνεται στὰ νησιὰ τοῦ Ἀρχιπελάγους καὶ πρὸς τὴν Ἀθήνα. Διαβάστε Περισσότερα »

Σπουδές ἤ ἰσόβια;

Πηγή: 
Εστία

Ο ΚΩΣΤΑΣ Καρυωτάκης, πού οἱ δύσκολες ἡμέρες μας, γεμάτες ψέματα, δυστυχία καί αἵματα, τόν κάνουν διαρκῶς ἐπίκαιρο, στό συγκλονιστικό ποίημα «Ὑποθῆκαι» ἔδωσε τήν τραγωδία πού ζοῦμε: «Ὅταν οἱ ἄνθρωποι θέλουν τό κακό, /τοῦ δίνουν ὄψη ν’ ἀρέσει». Τό ζήσαμε, τό ζοῦμε. Ἡ καταρράκωση ἀρχῶν, αξιῶν καί ἰδεωδῶν φόρεσε τό προσωπεῖο τῆς ἐθνικῆς ἀξιοπρέπειας! Στό ἴδιο ποίημα ὁ Καρυωτάκης παραθέτει δύο ἀκόμη πικρούς στίχους: «Ρίξε τό ὅπλο σου καί σωριάσου πρηνής, /ὅταν ἀκούσεις ἀνθρώπους». Προσωπικά, χωρίς νά ρίχνω τό ὅπλο μου, «πέφτω πρηνής», ὅταν ἀκούω γιά νέες ἐκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις. Ὅσες ἔγιναν-κι ἔγιναν πάνω ἀπό δέκα- κατέληξαν σέ ἀπορρυθμίσεις. Διαβάστε Περισσότερα »

Τρομοκρατία καὶ... βλακεία!

Πηγή: 
Κόντρα

Κάποιοι ποὺ ἐπιμένουν νὰ ἐκτιμοῦν τὴ σκέψη μου –πάντως ὄχι πολιτικοί– μὲ ἐρωτοῦν, πῶς θὰ καταπολεμηθεῖ ἡ τρομοκρατία ποὺ κάνει θραύση στὶς Η.Π.Α., στὴν Τουρκία καὶ στὴ Γαλλία. Ἀπαντῶ: μὲ λιγώτερη βλακεία. Κανεὶς συνετὸς δὲν βάζει τὸ δάκτυλο στὴ τρύπα τοῦ φιδιοῦ. Οἱ Μουσουλμάνοι εἶναι αὐτοὶ ποὺ εἶναι. Φανατικοὶ μέχρι θανάτου σὲ θέματα θρησκείας. Κατὰ πόσο ἦταν λογικὸ καὶ εὐπρεπὲς νὰ δημο­σιευθοῦν αὐτὲς οἱ γελοιογραφίες τοῦ Μωάμεθ; Μὲ τὰ ἄνθη, τὰ κεράκια καὶ στὶς ἠχηρὲς δηλώσεις ξεπλένεται ὁ ἀνθρώπινος πόνος; Δυστυχῶς ὅλη ἡ πολιτικὴ Εὐρώπης καὶ Ἀμερικῆς ἦταν ἕνα Ἔβερεστ βλακείας. Διαβάστε Περισσότερα »

Ἡ παρακμὴ τῆς Δύσης καὶ ἡ ἀνατολὴ τῆς... Ἀνατολῆς!

Πηγή: 
Κόντρα

Για την παρακμή τῆς Δύσης, εἴκοσι χρόνια προτοῦ ὁ Ὄσβαλντ Σπένγκλερ ἐκδώσει τὸ ὁμώνυμο ἔργο του, ποὺ τὸν ἔκανε διάσημο, εἶχε μιλήσει ὁ Κων/νος Καβάφης, μὲ τὸ πασίγνωστο ποίημα «Περιμένοντας τοὺς Βαρβάρους». Ἴσως πιὸ ἔντονα ὁ Ἀλεξανδρινὸς ποιητὴς εἶχε ἐκφραστεῖ μὲ τὸ ποίημα «Τρῶες», ὅπου οἱ καταληκτικοὶ στίχοι εἶναι καταδικαστικοὶ γιὰ τὸν δικὸ μας κόσμο:

«Ὅμως ἡ πτῶσις μας εἶναι βεβαία. Ἐπάνω,

στὰ τείχη, ἄρχισεν ἤδη ἄρχισεν ἤδη ὁ θρῆνος.

Τῶν ἡμερῶν μας ἀναμνήσεις κλαῖν καὶ αἰσθήματα.

Πικρὰ γιὰ μᾶς ὁ Πρίαμος καὶ ἡ Ἑκάβη κλαῖνε». Διαβάστε Περισσότερα »

Μιὰ λύση γιὰ τὸ φορολογικὸ

Πηγή: 
Κόντρα

ΜΕ τούς φόρους δὲν πρόκειται νὰ ἐξασφα­λίσουμε πόρους. Ἀπεναντίας ἔχουμε διεύρυνση τῆς ἀπορίας, τῆς ἐνδείας, τῆς πενίας. Πρέπει νὰ προϋπάρξουν πόροι γιὰ νὰ ἔχουν ἀπόδοση καὶ οἱ φόροι. Ποτὲ στὴν ἱστορία τῶν λαῶν ἡ στυγνὴ φορολογία δὲν δημιούργησε εὔρωστη οἰκονομία. Τὸ πολὺ νὰ ὑπῆρχε μιὰ καχεκτικὴ οἰκονομία καὶ παράλληλα νὰ λειτουργοῦσε, σὰν σωσίβιο, μιὰ κρυφὴ οἰκονομία, ποὺ ἔχει ὀνομαστεῖ ὑποτιμητικὰ παρα-οἰκονομία. Ἀλλὰ, χωρὶς τὴν παρα-οἰκονομία, θὰ ὑπῆρχε ἀπόλυτη ἀκινησία, σὲ βαθμὸ νεκρώσεως σὲ ὅλους τοὺς ἁρμοὺς τῆς κοινωνίας. Διαβάστε Περισσότερα »

Γιὰ μιὰ συνάντηση τῶν πολιτισμῶν

Πηγή: 
Κόντρα

Η Ελλάδα δὲν εἶναι μιὰ παγκόσμια οἰκονομικὴ δύναμη –ἄν καὶ μποροῦσε νὰ εἶναι–, εἶναι, ὅμως, μιὰ παγκόσμια πολιτιστικὴ δύναμη. Καὶ θὰ μποροῦσε, σὲ ἀντίθεση πρὸς ὅσα διακήρυξε ὁ πολὺς Σάμουελ Χάντιγκτον –νὰ κάνει μιὰ εὐφυᾶ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ γιὰ τὴ συνάντηση τῶν πολιτι­σμῶν. Οἱ ἀντιθέσεις σὲ μεγάλο βαθμὸ θὰ μποροῦσαν νὰ περιοριστοῦν οἱ λαοὶ μποροῦσαν νὰ γνωρίσουν ὁ ἕνας τὸν πολιτισμὸ τοῦ ἄλλου. Ὅπως ἔγραψα πρὸ ἐτῶν, οἱ πολιτισμοὶ, ὅταν εἶναι πολιτισμοὶ, δὲν χωρίζουν. ἑνώνουν τοὺς λαοὺς ὄχι σὲ μιὰ πολιτικὴ ἤ οἰκονομικὴ ἑνότητα ἀλλὰ σὲ μιὰ κοινότητα πνευματικῆς καὶ αἰσθητικῆς ἀλληλοκατανοήσεως. Διαβάστε Περισσότερα »

Μισοὶ ἐναντίον... μισῶν!

Πηγή: 
Κόντρα

Ὁ Ἀνδρέας Κάλβος (1792-1869) στὸ 20ὸ καὶ ὕστατο ποίημα του ποὺ ἐπιγράφεται «Ὁ βωμὸς τῆς πατρίδος», κάνει, ὅπως καὶ ὁ Σολωμὸς στὸν «Ὕμνον», μιὰ ἔκκληση πρὸς τοὺς Ἕλληνες νὰ ὁμονοήσουν καὶ ὅλοι μαζί ἀδελφωμένοι νὰ πολεμήσουν κατὰ τῶν Τούρκων:

«Ἄς παύσωσ’ ἡ (=οἱ) διχόνοιαι

ποὺ ρίχνουσι τὰ ἔθνη

τυφλά, ὑπό τὰ σκληρότατα

ὀνύχια τῶν ἀγρύπνων

                             δολίων τυράννων...». Διαβάστε Περισσότερα »

Οἱ «μπάτσοι»

Πηγή: 
Κόντρα

Εiναι τoσα πολλὰ –μὰ τόσο πολλὰ– αὐτὰ ποὺ σὲ δυσαρεστοῦν, σὲ πικραίνουν καὶ σὲ ἀπογοητεύουν μόλις τολμήσεις νὰ περάσεις τὴν ἐξώπορτα τοῦ σπιτιοῦ σου, ἀλλὰ καὶ μέσα νὰ μείνεις ἀρκεῖ νὰ παρακολουθήσεις ἕνα δελτίο εἰδήσεων ἤ μιὰ σαχλοεκπομπὴ, ὥστε Ἁμλετικὰ νὰ μονολογεῖς: «Νᾶ ζῇ κανεὶς ἤ νὰ μὴ ζῇ» (Παρατήρηση: τὸ ζεῖ, μὲ ἔψιλον καὶ ἰῶτα σημαίνει βράζει). Ἔτσι ἕνα πρωὶ ποὺ πήγαινα στὸ περίπτερο νὰ πάρω τὴν ἐφημερίδα μου, ἔξω ἀπὸ μιὰ καφετέρια συνάντησα μιὰ ὁμάδα ἀστυνομικῶν ποὺ ἔπιναν σ’ ἕνα χάρτινο κύπελλο ἕνα μαυροζούμι ποὺ μπροστὰ σ’ αὐτὸ τὸ κώνειον ποὺ ἤπιαν ὁ Σωκράτης καὶ ὁ Φωκίων ἦταν... νέκταρ! Ἦσαν νὲα παιδιὰ σὰν τὴν καλὴ χαρά. Ἀλλὰ τὴν καλὴ μου ἔναντι διάθεση χάλασε μιὰ κουβέντα ποὺ ἔφυγε ἀπὸ τὸ «ἕρκος τῶν ὀδόντων» ἑνὸς ἀπὸ τοὺς νεαροὺς. Εἶπε: «Ἐμεῖς οἱ μπάτσοι...»! Διαβάστε Περισσότερα »

Μήπως καλλιστεῖα;

Πηγή: 
Κόντρα

ΚAΠΟΙΟΙ  ἚΓΚΥΡΟΙ, ἔγκριτοι, ἐμβριθεῖς βυθοσκόποι τῶν πολιτικῶν μας πραγμάτων ἀπέδωσαν τὴ νίκη τοῦ ΣΥΡΙΖΑ στὶς τελευταῖες (καὶ στὶς προτελευταῖες) ἐκλογὲς καὶ τὴ βαρειὰ ἧττα τῆς Νέας Δημοκρατίας στὰ πρόσωπα τῶν δύο ἀρχηγῶν. Πρόσωπο παιδικὸ, φρέσκο, δροσερὸ ὁ τεσσαρακοντούτης νεαρὸς ἀρχηγὸς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ξύπναγε σὲ κάθε εὐαίσθητη ψυχὴ ἀλλοῦ φίλτρο πατρικό, ἀλλοῦ φίλτρο μητρικό, ἀλλοῦ φίλτρο παπουδικό καὶ γιαγιαδικό. «Τὸ παιδάκι μας!», ἀκούγαμε νὰ λένε πολλοὶ ψυχόπονοι. Ἀπὸ τὴν ἄλλη ἕνα πρόσωπο ὀζῶδες, ποὺ καλυπτόταν ἀπὸ ἕναν πολύπυκνο μύστακα καὶ δύο ὀφρῦς (=φρύδια) δίκην (=ὡκάν) στεγάστρων. Διαβάστε Περισσότερα »

Ἕνα ἀπειλητικὸ μέλλον

Πηγή: 
Κόντρα

Εντoς των προσεχων μηνων –ἄνευ παρεμβολῆς ἀπροόπτων καταστάσεων– ὁλοκληρώνεται ἡ πεντάτομη ἱστορία μου τοῦ Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ἕνα ἔργο ζωῆς κατὰ κυριολεξία, ἀφοῦ τὴ φρίκη τῆς μεγάλης αὐτῆς αἱματοχυσίας τὴ βίωσα μὲ τρόπο ὀδυνηρὸ στὴν εἰσαγωγὴ τῆς ζωῆς μου. Πολὺ συχνὰ –ἰδιαίτερα τὸν τελευταῖο καιρὸ– μιὰ οὐλὴ ἀπὸ γερμανικὴ σφαῖρα στὸ πόδι μου φλογίζεται ἔντονα σὰν τὰ προειδοποιη­τικὰ σήματα ἡφαιστείου. Διαβάστε Περισσότερα »