Ιστορικός - Συγγραφέας

Άρθρα

«Ἀκοῦσαι οὐκ ἐπιστάμενος οὐδ' εἰπεῖν» (Ηράκλειτος)

Πηγή: 
Μαθήματα Εκθέσεων

1. Ανάλυση: Για να γίνει ο άνθρωπος καλός πομπός, πρέπει να είναι και καλός δέκτης. Η αντίληψη αυτή υπολανθάνει στον εξεταζόμενο λόγο, με τον οποίο δηλώνεται ότι αυτός που δεν ξέρει ν' ακούσει, δεν ξέρει και να μιλήσει. Προφανώς ως «μη ἐπιστάμενοι ἀκοῦσαι» δεν νοούνται αυτοί που από κάποια πάθηση της ακοής δεν προσλαμβάνουν τα ηχητικά ερεθίσματα, αλλ' αυτοί που ακούνε βέβαια, αλλά δεν ξέρουν να κατανοήσουν τ' ακροώμενα, να τα ελέγξουν, να τ' αξιολογήσουν, να τ' αποδεχτούν ή να τ' απορ­ρίψουν. Διαβάστε Περισσότερα »

«Ἀπό μικρό κι ἀπό τρελό...»

Πηγή: 
www.sarantoskargakos.gr

Πᾶνε χρόνια πολλά πού γνώρισα, ὡς μαθήτρια, ἕνα τρελοκόριτσο, πού συνδύαζε καί τίς δύο ἰδιότητες γιά τήν παραγωγή τῆς ἀλήθειας. Τό ἐν λόγω τρελοκόριτσο, ἀντί νά μοῦ γράφει ὅσα ἀπαιτοῦσαν τά «μουρλά» τοῦ ὑπουργείου Ὑπνοπαιδείας –καί τώρα διά βίου παθήσεως- μοῦ γέμιζε τίς κόλλες του «κουφά», ἔτσι γιά νά μέ «κουφάνει». Ἕνα τέτοιο κουφό ἦταν καί τό ἀκόλουθο παραινετικό: «Κάνε τή ζωή σου μακριά καί χρήσιμη σάν χαρτί ... τουαλέττας»! Διαβάστε Περισσότερα »

«Ἐπαινῶ γλῶτταν εὔφημον φέρειν, σιγᾶν ὅπου δεῖ καί λέγειν τά καίρια»[1] (Αισχύλος)

Πηγή: 
Μαθήματα Εκθέσεων

«Ἤ λέγε τι σιγῆς κρεῖτον ἤ σιγήν ἔχε»

Πρόλογος: Με την αποφθεγματική αυτή ρήση ο αρχαίος τραγικός επαινεί αυτούς που λένε εύφημους λόγους, σιωπούν όταν πρέπει και μιλάνε όταν πρέπει και όπως πρέπει. Είναι απαραίτητο όμως, για την παραπέρα ανάπτυξη του θέματος, να διευκρινίσουμε τη σημασία του όρου «εύφημος». Με τη λέξη αυτή υπονοείται ο εκφραζόμενος μ' εύσημες κι ευοίωνες λέξεις λόγος, αυτός που ο λαός μας τον αποκαλεί χαραχτηριστικά καλό λόγο. Διαβάστε Περισσότερα »

«Η γενιά των χαϊδεμένων»

Πηγή: 
Προβληματισμοί

«Στους νέους πρέπει να διδάσκουμε μόνο το κα­λό· το κακό το μαθαίνουν μόνοι τους»

(ΡΟΥΛΛΩ)

Οι γιατροί δίνουν μεγάλη σημασία στο «ιστορικό» του ασθενή, για να κάνουν σωστή διάγνωση. Άρα και για τη «διάγνωση» της προσωπικότητας ενός ανθρώπου πρέπει ν' ανατρέξουμε στο «ιστορικό» της παιδικής του ηλικίας. Ο Φρόυντ μάλιστα δίδασκε ότι ο χαρακτήρας και οι αντιδράσεις του ανθρώπου καθορίζονται από τα ερεθί­σματα της νηπιακής ηλικίας. Αυτό δείχνει πόσο τα παι­δικά χρόνια καθορίζουν σημαντικά την εξέλιξη του αν­θρώπου. Διαβάστε Περισσότερα »

«Κρεῖτόν ἐστιν μετ' ὀλίγων ἀγαθῶν, πρός ἅπαντας τούς κακούς ἤ μετά πολλῶν κακῶν πρός ὀλίγους ἀγαθούς μάχεσθαι»

Πηγή: 
Μαθήματα Εκθέσεων

«Πολλοί μέν ἄνθρωποι εἶεν, ὀλίγοι δέ ἄνδρες»

 (ΗΡΟΔΟΤΟΣ,  Ζ 211)

 

Οι Θερμοπύλες δεν είναι προνόμιο των πολλών και των φαύλων είναι προνόμιο των λίγων κι εκλεκτών, που έθεσαν τον εαυτό τους στην υπηρε­σία ενός αγαθού σκοπού και που αναγνωρίστηκαν από τους μεταγενέστε­ρους σαν θεματοφύλακες της τιμής, της αξιοπρέπειας και της ακεραιότη­τας του ανθρώπου. Διαβάστε Περισσότερα »

«Οὐκ ἔγκλημα τό μή ρίπτειν ἑαυτόν ἐν κινδύνοις. ἀλλ' ἐμπεσόντα μή στῆναι γενναίως»

Πηγή: 
Μαθήματα Εκθέσεων

Πρόλογος : Όπως η αξία του νομίσματος καθορίζεται από την ποιότητα του μετάλλου, έτσι και η αξία του ανθρώπου από την ποιότητα του χαραχτήρα του καθορίζεται. Η ποιότητα αυτή δοκιμάζεται κι ελέγχεται στον τραχύ αγώνα της ζωής, όταν ο άνθρωπος, αντιμέτωπος με πολυποίκιλα προβλήματα, παίρνει στάση ανάλογη με την προσωπικότητα και ιδιοσυγ­κρασία του. Διαβάστε Περισσότερα »

Ανοχή ή συνενοχή;

Πηγή: 
Μαθήματα Εκθέσεων

Η ιστορία του ανθρώπου δεν είναι τίποτε άλλο παρά εξιστόρηση παθών και παθημάτων. Πάθη, όπως ο θρησκευτικός ή πολιτικός φανατισμός, η κοινωνική και ταξική προκατάληψη, η αδιαλλαξία και η μισαλλοδοξία υπήρξαν κύριες γενεσιουργικές αιτίες για την πρόκληση ανυπολόγιστων ζημιών και για την μη επούλωση ανοιχτών ακόμα πληγών. Και πάρα πέρα: η αδυναμία ανάπτυξης διαλόγου στάθηκε μια ακόμη αιτία για τη δημιουρ­γία μίσους, αντιδικιών, χάσματος τελικά ανάμεσα σε κοινωνικές ή εθνικές ομάδες. Όταν δε μαθαίνουμε να συζητούμε, μοιραία μαθαίνουμε να μι­σούμε. Διαβάστε Περισσότερα »

Δῶρο ἑορτῶν

Πηγή: 
www.sarantoskargakos.gr

Οἱ μεγάλες θρησκευτικές ἑορτές ἔρχονται. Τό καλύτερο δῶρο εἶναι τό βιβλίο. Τό καλό βιβλίο διώχνει τήν κρίση, διότι προσφέρει ...κρίση καί στοχασμό.

Εθνικισμός και διεθνισμός

Πηγή: 
Μαθήματα Εκθέσεων

«Ψυχῆς γάρ ἀγαθῆς πατρίς ὁ ξύμπας κόσμος»

(ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ)

«Δεν είμαι από την Σπάρτη, δεν είμαι Αθηναίος, πατρίδα μου έχω όλην την Ελλάδα· τοιουτοτρόπως εκφράζεται ο γενναίος Πλούταρχος, είναι σχεδόν δύο χιλιάδες έτη, εις ένα των συγγραμμάτων του· ημείς γεννημένοι εις πλέον ευτυχισμένην εποχήν, δηλαδή όταν η θρησκεία και η φιλοσοφία εφώτισαν, εκήρυξαν, εσφράγισαν το δόγμα της αγάπης και της ισότητος, δυνάμεθα να εκφρασθούμε με φρόνημα ακόμη υψηλότερον από το φρόνημα του παλαιού ανδρός, δυνάμεθα να ειπούμε ότι ημείς δεν είμεθα ούτε από την Ελλάδα, ούτε από την Ιταλία, ούτε από την Γερμανία, ούτε από την Αγγλία, πατρίδα έχομεν το ανθρώπινο γένος· όση γη περιαγκαλιάζει ο εύμορφος αιθέρας είναι αγαπητή μας πατρίδα». Διαβάστε Περισσότερα »

Είναι δυνατή και θεμιτή η μονομερής ενασχόληση του ανθρώπου με την ατομική του ευζωία —έστω και με την πιο άρτια έννοια του όρου—, μακριά από τα γενικά προβλήματα, που απασχολούν το σύγχρονο άνθρωπο;

Πηγή: 
Θέματα Σύγχρονου Προβληματισμού

Οι άνθρωποι σε παλαιότερες εποχές μπορεί να έζησαν ως νομάδες αλ­λά ποτέ ως μονάδες. Για να επιβιώσουν υποχρεώθηκαν να συμβιώσουν. Αλ­λά για να μην ξεπέσει η κοινωνική συμβίωση σε μια αγελαία συνάθροιση,είναι απαραίτητο κάθε κοινωνικό μέλος να θεωρεί ως υποθέσεις ατομικές τις υποθέσεις του συνόλου. Διαβάστε Περισσότερα »